Hiç gelmeyecek birisini beklediniz mi?

"Rastgele mi yemin ettik ikimiz"

Gelmeyeceğini bile bile yanıbaşımda olmasına rağmen, belki bir gün kalbiyle de yanımda olur umuduyla bekledim. Çünkü ben daha fazlasını istiyordum, sadece bedenen yanımda olmasını değil. 6 yıl boyunca bekledim belki'lerime sığınarak, annem "git, bırak"dediği halde bırakmadım, bırakamadım. O benim elim, kolum gibi bir şeydi, sanki gidersem benden bir şeyler kopacakmış gibi bir şey, halbuki hiçbir hükmü yoktu, ilişkimiz için çabalayan hep bendim. 6 yıl boyunca emek verdim bize, harcamak istemedim bizi lakin onun için hiçbir vakit biz olamamışız, onun için çırpındıkça bir tarafları kalktı, kendi bile kendine o denli değer vermiyordu, kaybetti beni, kaybetti kendisi için atan o yüreği, kaybetti çırpınışlarımı, annesinin babasının vermediği değeri hep ben verdim ona. O bana hiç hediye almadı lakin ben hediyeler alırdım ona, ayrılınca ona dair atabileceğim hiçbir şeyim olmadı, iyi ki de olmamış, iyi ki de beni bununla uğraştırmamış, onun için maddi olarak harcadığım her şey helali hoş olsun lakin asla hakkımı helal etmiyorum. Ayrılalım deseydi, ben gidemiyorum, o bitirseydi,6 yılımı vermemiş olsaydım bir kalpsize, inandırmasaydı beni kendine, beni sevdiğini söylemeseydi, beni yaralamasına rağmen gidemedim, o da emindi gidemeyeceğimden, herkese de övünürdü bununla,"ben onun için vazgeçilmezim"diye. Ailesi dahi onun yanında olmamı isterdi, küçük kardeşi beni ondan daha çok severdi, ben de çok sevmiştim o çocuğu, kardeşinin dahi sevgisini kazanabildim de bir türlü kalbinde yer edinemedim onun, yanıbaşımdayken dahi çok uzağımdaydı aslında. Onun bütün saygısızlıklarını, manipüle edişlerini sineye çektim, ona rağmen ondan gitmedim, gidemedim, belki bir gün kalben de yanımda olur diye düşündüm hep. Sonra yoruldum, sabrım da yoruldu, annem de görüyordu tükendiğimi, onun yüzünden terapi aldım, onunla dolu olmak, her zerremin onun için atıyor oluşu zarar veriyordu bana, sonra tamamen gittim, ilk evvela bedenimle gittim, aradı defalarca, sesini duymak istiyorum dedi, gel dedi, yani başındayken beni görmeyen o ayrıntılarımla meşgul oldu, ailesinin ve onun numaralarını sildim, maaile sildik, sosyal medyadan stalkladı beni, arkadaşını aracı etti, onu da çıkardım hayatımdan, onun bana ulaşacağı tüm yolların önünü tıkadım, yeni hat aldım kendime, annemi aramaya yüzü yoktu zaten yüzsüzün, kardeşimi arasa kardeşim de onu paylardı, gel demelerine rağmen gitmedim bu kez, beni defalarca kopardı kendimden, başlarda rüyalarıma giriyordu, hep ondan bahsetmek istiyordum annem susturuyordu beni,6 yılda vazgeçemediğimden 3 ayda kurtuldum, şimdi bakıyorum da maziye o beni hiç haketmemiş..

Beklemesemde geliyorlar 😀

Beklemeyi sevmem, çay mıyım demleneyim. Ben yoğurtum dışarda kaldıkça ekşirim. 1 haftayı geçerse yoklugu, yokluguna alışmaya başlarım...😏

Bi kez uslu uslu bekleyeyim dedim. Bekledim bekledim gelmedi ( 2 3 ay) tam beklemekten vazgeçtim, keyfime bakayım dedim, ertesi gün hortladı. Tabi benim beklemediğimi görünce hiç beklemedim sandı, boşa beklemiş olduk uslu uslu. 😂😂