Eşinizle birbirinizi çok sevseniz fakat eşinizin öfke problemi olsa ne yapardınız?

Henüz evli değiliz ama evli gibi yaşıyorduk. Evlenecektik. O 36 yaşında, normalde iyi birisi fakat öfkelenince ne yaptığının farkında olmuyor. Beni tehdit ediyor, hakaret ediyor, korkutup ilişkiye giriyor ya da vuruyor. Şiddetli vurduğunun farkında bile olmuyor, ertesi gün vurduğu yerde morluk oluştuğu zaman kendisi bile şaşırıyor ve utanıyor. Annem bu durumu öğrenince polis geldi ve davalık olduk. Ben normalde polise de gitmeyecektim. İfade vermek bile istemedim. Fakat kamu davası başladı. Ben olayları olduğu gibi anlattım ve hakkında 3 farklı suç yazılmış. 5 seneye kadar ceza alacaktı, mahkemede ben engel oldum. Çünkü zaten suçlamada bulunmadım ve şikayetçi değildim. Yine de dava açıldığı için çok para kaybetti, avukatlara çok para ödedi ve belki devlete ceza parası da ödemesi gerekecek. Belki yeni bir iş bulması gerekecek başka bir firmada. Ve tüm bunlar için arabalarından birini satması lazım. Ben de üniversite okuyorum ve işsizim, o da üniversiteyi bırakmamı istiyor çünkü zaten onun memleketinde yaşayacağız. Şu anda benimle görüşmesi de 6 ay kadar yasak. Fakat benden vazgeçmiyor. Benim kalacak bir yerim olmadığı için (şu anda onda da kalamıyorum) ülkeme dönmem gerek. Sığınma evinde kalıyorum. Yine de kendisini riske atıp benimle görüşmek istiyor, bana yiyecek ve içecek bir şeyler getiriyor. Dışarıda bana yemek yediriyor. Bana sarılıp ağlıyor. Geçen gün benim için ilaç aldı. Normalde çok ağlayan birisi değil ama 3 gün sonra buradan gideceğim ve belki aylarca görüşemeyeceğiz, bunun için çok üzülüyor. Gitme konusu her açıldığında modu düşüyor ve gözleri doluyor. Geri gelmeyeceğimden korkuyor. Daha önce de ayrılıktan konu açıldığında çok ağlamıştı. O yaştaki bir erkek benim yüzümden ağladığı için kendimi de suçlu hissediyorum. Kendisi de bu duruma şaşırıyor. Daha önce uzun süren bir ilişkisi olmuş, 3 sene önce ayrılmış. Kadının ölümcül değil fakat hayat kalitesini ciddi şekilde etkileyen bir hastalığa yakalanmış sonradan. Kadının kendisi bu yüzden sessizce ayrılmış. Ona rağmen şu anda ondan bahsederken gayet soğukkanlı, sıradan arkadaşı gibi bahsediyor. O zaman üzülmüş ama ağlamamış, zaten daha çok anlaşmaya dayalı bir ilişkiymiş. Çünkü kadın çok sakinmiş ve onun için her şeyi yapacak potansiyeldeymiş. Parayı da genelde o kazanırmış. Onunla çok uzun süre ilişkisi olmasına rağmen bana hissettiklerini hissetmemiş. Benim yüzümden böyle hissettiği için kendisi de şaşırıyor. Daha önce hiç yaşamadığı bir duyguymuş. İlk kez bir kız için ağlıyormuş ve böyle hissediyormuş. Ben de ona çok aşığım. Fakat normalde masal gibi bir aşkımız olmasına rağmen, aramızdaki aşk tehlikeli derecede şiddetli olmasına rağmen öfke problemi olması beni çok üzüyor. Öfkelendiğinde bunu kontrol edemiyor ve o an çok korkuyorum. Ama ayrılmak da istemiyorum. Çünkü beni bir daha kimse onun gibi sevemez. Ben de kimseyi onu sevdiğim kadar sevemem. İlişkimizi bitirmek istemiyorum ama öfke problemi yüzünden kötü hissediyorum. Kendisi bu durumun farkında değil. Bunu nasıl çözebiliriz?