Düzgün insanların yavaşça kaybolması?

Kendim için çok düzgün bir insanım demiyorum ama elimden geldiğince kalp kırmamaya, zor olan hayatta insanlara karşı kibar olmaya çalışıyorum. Çoğu zaman kırılan ben olmama rağmen. Ama karşımdakilere bakınca kendimi çok umutsuz hissediyorum. Bu ilişkilerde de böyle, kimseye güvenemiyorum. Herkes kalp kırma, kendi çıkarı peşinde gibi geliyor