"Bu sefer doğru kişiyi buldum." diyerek kaç kez yanılgıya düştünüz?

Dogru insani niye hep karsimizdan bekliyoruz? Biz dogru muyuz ki? Biz kendimiz cok mu dogruyuz ki? Yani kendimize de bakmak lazim. Bu turk toplumu her seyi baskasindan bekliyor. Beni mutlu etsinler. Sen mutlu degilsen kim seni mutlu edebilir ki? Kendi icinde mutsuzluk varsa dunyalari önüne serseler mutlu olunur mu ki? Dogru insanda boyle biraz. Tabi işin imtihan kis mi da var ama kendimiz bir sey olmadan yine karsidan bekliyoruz. Bu toplumun insaninin hastaligi bence bu. Evlilikte de esim bana guler yuzlu olsun. Peki o eş, eşine karsi guler yuzlu mu ki? Eşim benimle ilgilensin, bebek gibi baksin bana. Iyi de sen ayni seyi yapiyor musun eşine? Esim benim ruhumu, gonlumu oksasın? Sen eşine yapiyor musun bunu? Eşim bana hep iyi guzel görünsün, bakimli olsun, evde oyle gezsin e sen eşine karsi yapiyor musun ki bunu? Yani evlilikte bircok seyi kendimiz icin isteyip ama bi vermezsek boyle evlilik yürür mu? Bu sebeplerden yurumuyor zaten. O yuzden 30 yil sonra da bosaniyorlar. 30 yil beraber ayni evde yasayip birbirine seni seviyorum dememis ciftler var. Bu duruma taş olsa dayanmaz zaten. Biz cok mu iyiyize bakmak lazim. Insaniz hatalarimiz kusurlarimiz vardir, kabul edilmek önemli. Guzel sozu esirgersen, guzel davranisi esirgersen, bunlar sende yoksa karsidan beklemekte dogru degil. Bizim milletin en buyuk hastaligi her seyi karşıdan beklemesi. Bir seyler olur devletten bekleriz. Bir olay olur anne babanin halletmesini bekleriz. Esimiz olur ondan bir cok sey bekleriz. Evladimiz olur ondan cok sey bekleriz. Ilk olarak beklentileri biraz birakmak, cok beklentiye girmemekte lazim. Kendi kendimize kurup kurup beklentiye girdigimiz zaman tartisma cikiyor zaten ve ayriliklarda bundan oluyor. ben bunu bekliyordum ama sende yokmus diye. Beklentiler az olsa, bizim karsidan beklediklerimizde once bizde var mi diye baksak bence bu ulkenin evlilik sorunlarinin buyuk bir kısmını cozmus oluruz. Dogru kişi biz miyiz bakmak lazim. Kendimize toz kondurmamak olmaz. Kendimizi farkinda olacagiz. Herkes kendini mukemmel eş, mukemmel ebeveyn falan saniyor ama bak bakalim gercekten öyle miyiz ya da oyle misin? Anlamak ve anlasilmak, algılamakta bu toplulun buyuk eksiklerinden. Turk insani olarak anlamıyoruz karsi tarafi, buna mucadelemizde yok. Sen caba harcamayacaksin, esinde harcamayacak e kim kimi anlayacak? Ki sadece bu esler arasinda degil. Baba evladi da anlamiuor bu ulkede. Is arkadaslari da birbirini anlamiyor, saygi duymuyor, karsi taragi cozumlemeye calismiyor. Evlilikte de bu sorunlar oluyor bu yuzden. Turk insan olarak sıkıntılarımız da var. Yabancilar birbirini anliyor. Cocugunu dahi anliyor. ama bizde cocugu travmatik hale koyar, oyle yetiştirir bırakırsin. Once kendimize bakip, biz eksiklerimizi tamamlamamiz lazim. Once bizim varsa psikolojik sıkıntıları cozmemiz lazim. Kendimizi anlamadan farkinda olmadan, Kadini anlamadan, erkegi anlamadan, karsimizdan surekli bir beklenti haline girerek olmaz bu is. Kendimiz dogru kisi olmadan, karsidan dogru kisiyi beklersekte olmaz. Dogru kisi diye de bir sey yok. Evlilikte %100 lük olmaz. %60-70 i tutturursaniz öpüp basiniza koyun. Iki farkli cinsiyet, iki farkli beyin, iki farkli yasam tarzi, iki farkli ailede büyüme vs vs iki kisinin gelip %100 olmasi, dogru insan olmasi mumkun degil. Dogru kisiyi beklerseniz cok beklersiniz. Bazi seyleri alttan almayi, ortbas etmeyi, gormezden gelmeyi bilmekte gerek evlilikte. Evliligi tam kavramadan evlenme de yanlış. Cikar evliliginde tahammulsuzluk olur ve surekli sorunlar cikar. Kadinla hizmetimi etsin, yemegimi yapsin vs tarzda bir evlilik yapar ve kadinda bunu hissederse ayni muameleyi yapar. Ya da erkekle de cikar icin evlendiysenizde bu boyle. Cunku cinsiyet farketmeksizin insan, bir insanin ozellikle eşinin nezdinde degerli olmak ister, sevmek ve sevilmek ister. Ihtiyac icin kullanilmak, maddedeymiş gibi davranilmak istemez kimse. O yuzden bunu da kendiniz icin istemeyeceginiz gibi baskasina da yapmayin ve yasatmayin. Evliligin boyle oldugunu taraflardan biri hissettigi an sorun cikar zaten. Belki de bircok sorun aslinda karsi tarafta degil bizdedir bunu da dusunmek lazim.(sen ve mısın seklindeki ifadelerim sahis icermemekte. Yani soruyu sorana ya da birine yonelik degil, genel ifadeler yani bircok insana hitap ediyorum bu kelimelerle. siz diye hitap daha dogruydu ama kendimi bu sekilde daha iyi ifade ettigim icin bu sekilde kullandim. Bir de yazarken surekli sizler, misiniz demek zor oluyor ondan)

1 kere düştüm. Gerçekten doğru insan olduğunu düşünmüştüm. Çok büyük bir yanılgıya düştüm. 8 yıldır tanıdığım, ona güvendiğimi düşündüğüm adam bile beni büyük hayal kırıklığına uğratmışken herkes her şeyi yapabilir gözümde. Doğru insan diye bir şey yok.

Bir defa düştüm, onuda öyle güzel düşmüşüm ki baya iyi hayal kırıklığı yaşattı. Nasip değilmiş diyorum, yaşadığımız her sey bize tecrübe