Aşık olmadan; kafanız ve hayata yaklaşımınız uyduğu için, iyi arkadaş gibi sevdiğiniz kişiye zamanla aşık olan var mı/olunur mu?

Mantık olarak, hayata yaklaşım olarak benzer olan, birbirinizi "arkadaş" gibi sevdiğiniz ama "tutku" ve "cinsel çekim" olmayan; ama aslında olmasını istediğiniz (görücü usulu evlenme niyeti ile görüştüğünüz birisi) birisi ile, zamanla ilişki aşk'a dönüşür mü? bunu tecrübe eden var mı? yoksa ilk görüşmede gerçekten bir elektriklenme olmalı mı? Daha 2. 3. görüşmede, elini tuttuğunda kalbin atmalı, heyecan yapmalı mı insanın. Bu heyecan olmuyorsa, olmayacak demek midir?