3 gunde bir aksam aglama geliyor gecer der misiniz?

Şu anda 3. günüm dolacak benim de bugün ve ben de bi benzerini yaşıyorum nasıl düzelirim bilmiyorum nasıl şoktan çıkarım kurtulurum hâlâ inanamıyorum çünkü olan ve yaşanan şeylere daha depresyona girdim resmen diyebilirim çözümü varsa bana da söylesinler ikinci kere uzun süreden sonra gerçekten sevilmediğini anlamak ve bununla baş edebilmek çok zormuş gerçekten de Allah yardımcımız olsun inşallah bi tek ona güvenip sığınabiliriz gibi geliyo şu anda ya çünkü her şeyi bizle beraber yalnızca o yaşadı ve gördü o kadar başka da kimse cidden anlamaz gibi geliyo bizi ben öyle düşünüyorum en azından artık ben de hep ağlamaklıyım uyanmak istemiyorum yeni güne bi an önce süre aksın istiyorum kalbim acıyo ne yapsam da geçmiyo bu his dönse de hiçbir şeyin düzelmeyeceğini bildiğim bi insanı bekliyorum elimde olmadan çok kötü bi durum ya anlatılmaz ancak yaşanır yani böyle şeyleri yaşayan anlar bi tek zamanla geçer diyolar gerçek gibi gelmiyo her seferinde aynı sonu yaşamaktan sıkıldım yaşıtlarım evli mutlu işinde gücünde hatta çocukluyken bakıyorum onlara ve kendi halime inanılmaz acıyorum bunalıyorum bıktım artık ya sevilmemekten yarı yolda bırakılmaktan sevilenlerden neyimiz eksik ki de biz bunları yaşıyoruz insan gibi gerçekten sevdik diye mi tüm bu yaşananlar ne yapmak gerekiyodu ki başkası harbiden sevince değerini biliyolar karşılığını misliyle görüyo ya şahit oluyorum tüm bunlara daha da canım yanıyo bizim suçumuz neydi gerçekten biri çıksın desin ki şuydu yok abi yok yani ya sevilmek vefa görmek kimseye yaramıyo hele aşırı sevilmek hiç yaramıyo kendini hemen bi şey sanmaya başlayıp ilk senden vazgeçip satıyolar kaç kere gördüm tecrübe ettim bunu ya gerçekten inanılmaz bi şey çok doldum ve her seferinde de şoka uğruyorum bununla ilgili sonda bitince de gerçekten komik ya kime güvenelim kimi sevelim ki ya cidden milyonlarca cevapsız soru var kafamda şu anda ben bu kadar kendimde hata ararken karakterine aşık olduğum kişi nasıl bunu yapabiliyo niye kendinde hata görmüyolar illa bencil mi olalım biz de umursamaz pislik mi olalım olamıyorum ulan işte isyanım da buna zaten acı çekmemek için dahi şerefsiz olamıyorum kendimden soğumak istemiyorum yeter artık ya bu konularda ekstra hassasım zaten bugünlerde iyice kötü oldum kafam karışık her şeyden soğudum korkuyorum çok değişik bi kafaya girdim yansımıştır cümlelerime de zaten diye düşünüyorum iyice ama tam olarak empati kuramaz kimse benimle eminim de bi yandan o kadar

Çok fazla şey yazdım kusura bakma artık daha bunlar aklım ve kalbimdekilerin %1i bile sayılmaz ama içimi döktüm işte bi şekilde kelimelerle elimden geldiğince durduramadım kendimi sorunu da görünce zaten artık ikimize de şifalar diliyorum Allah tarafından en iyi şekilde de bi gün toparlanırız ve biz de o hayatı tamamlanan değer görenlerden oluruz inşallah bi gün tek isteğim bu artık yani

Ne kadar güzel, kendinize ibadet köşesi yapmışsınız. Orada oturduğunuzda yalnızca O'nu düşüneceğim diyerek, O'na olan sevginiz için ibadet etmek kalbinize de, ruhunuza da iyi gelecektir. Ayrıca Allah için ayırdığınız zamanı ve yeri kul için harcamayın bence. "Allah size zarar verecekleri, sizden uzaklaştırıyor. Neden üzülüyorsunuz?" Ayrıca şu hadisi de unutmayın lütfen: "Eğer başına bir şey gelirse keşke şöyle yapsaydım, şöyle şöyle olurdu deme; ancak Allah takdir etti ve dilediğini yaptı, de. Zira "keşke" demek şeytanın vesvesesine yol açar." Ve şunu da eklemek isterim: Allah için vazgeçtikleriniz kayıp değildir.

Mutlaka geçer. Ben de seninle aynı durumu yaşadım. Çok sevmiştim ama ilişkimiz bir yere gitmiyordu. Yalanlar söylüyordu bana.. En ufak bir iletişimin varsa koparmani tavsiye ederim..