Amaç ne şimdi burada, lütfen akıl verin?

İlk başta çok ilgili ve heyecanlıydı. Ayrı şehirlerde olmamıza rağmen her hafta geliyordu. O zamanlarda ulaşılmayı pek sevmezdi. Kendisi bana ulaşırdı. 1,5 hafta önce yanıma geldi. Güzeldi her şey. Sıkıntı yoktu. Gittikten sonra günde 1 mesaj atmaya başladı. Canın sıkkın gibi dedil evet dedi.

Yanına geliyim vs dedim cevap vermedi. Ben 6 gün sabrettim. Benim zorumla yazdı etti hep. İnsan şuna canım sıkkın, senlik sorun yok demez mi ya? Sonra kızmaya başladım artık. Ağzıma geleni yazdım. Dün hastanede olduğunu söyledi. 2 gündür ağrı çekiyormuş. Çıktın mı, nasılsın diye yazdıkça okuyup, cevap vermedi. Üzerine fotoğraf paylaştı. Fotoğrafa e iyiymişsin yazdım. Kötüydüm yattım 2 gündür falan dedi.

Sonra akşam güzelce açıkladım. Böyle olmaz iletişim yok aramızda diye. Sabah arayacağım uykum var dedi. Sabah uyandım. Takipçileri artmış. Kabul etmiş yani. Bana bir günaydın dahi yazmamış. Sabah kızdım, gece ağrım tuttu dedi. Sinirlendim, ayrılmak istiyorum olmuyor böyle dedim. Bunaltmak istemiyormuş. Sonra yine okuyup okuyup cevap vermedi. Hala cevap vermiyor. Sinirlerim o kadar bozuk ki. Madem istemiyorsun ayrıl. İstiyorsan da adam gibi davran. Amaç ne şimdi bunda ya? Ailemle tanışacaktı sözde.