Aşk acısı tecrübelerinize ihtiyacım var 😢?

Benim bir sıkıntım, ben öfkelenemiyorum. Yani sanırım ev hayatımdan genel yaşadığım bazı sorunlardan dolayı öfke duygumu kaybettim. Öfkelensem sanki daha kolay olacak. Bir de beklenti, bunu aşamıyorum. Mantıklı yanım bitmesi doğru diyordu, hep bir kaygıyla yaşıyordum ama yokluğu da fena ya☹️

Teşekkür ederm bu arada, yorumun için 💐🙏🏼

Bu raddeye gelmeyi o kadar çok istiyorum ki. Mantığım güzel konuşuyor kalbim de güzel bastırıyor onu. Hayatımda ilk defa ikisinin savaşına bu kadar net şahit oldum. Hem değişik bir tecrübe hem bir o kadar can yakıcı birşeymiş. Rabbim hepimizin yardımcısı olsun. Yorumun çok iyi geldi hatta sonunda bir parça gülümsedim o ana geldiğimi hayal edip. Teşekkür ederim 🙏🏼 umarım en kısa zamanda bu cümleyi en içten en güzel şekilde kurabilirim :)

Çok teşekkür ediyorum :) atlattığım gün buraya tekrar yazacağım artık iyiyim diye 🙈 ne derler manifest mi diyorlar ondan olsun :)

AMİİN AMİİN AMİİİN. Bak büyük büyük yazdım, inşallah tez zamanda iyileşirim ve çeken kim varsa Rabbim feraha kavuştursun 🤲🏼🤲🏼🤲🏼

Uzun zaman bu yorumunun tam tersine davrandım. Aklımı değil kalbimi dinledim. Ailemi değil onu ön planda tuttum. Hep onu korudum, savundum. Annem dahil herkesi kırdım geçirdim. En sonunda paramparça olup haksız çıkan yerle bir olan ben oldum. Allah güzel ders verdi bana. Kalbimdeki yaralarımı da iyileştirsin diye dua etmekten başka çarem kalmıyor şimdi

Aminn amin, çok kıymetli bu yorumun içten teşekkür ederim 💐🙏🏼

Teşekkür ederim 🙏🏼

İşte zaten mesele bu. Bir insan bu kadar seviyoken nasıl unutup başkasını sevebilir. Bu çok korkutuyor beni. Alışmak çok zor geliyor

Peki insan her türlü yeniliklerden korkuyorsa? Bilmiyorum ki nasıl yapmalıyım, uzun zamandır hayatımı onun için planlamıştım onunla yani. Şimdi yenilikler farklılıklar hem canımı yakıyor, hem de korkutuyor

Umurunda olsaydı affettirmek için birşeyler yapardı sanırım. Bilmiyorum ne yaşadığını, ne düşündüğünü.

Umarım kimseyi üzen ben olmam 🙏🏼

Uzak mesafe ilişkisiydi bizimki. Beni herşeyden çok sevdiğine inanıyordum, bende onu çok sevdim yalansız dolansız en çok ona güvendim. Beni görmeye gelmedi hiç ben hep bekledim, ben gittim kaç kez. En sonunda da yalan söylediğini öğrendik. Ailem öğrendi bana söyledi. Bu yüzden ayrılmak zorunda kaldım. Keşke zorunda kalmak yerine ayrıldım diyebilseydim çünkü ikisi çok farklı. Çok şey kaldı içimde, bütün hayallerim umutlarım, beklentilerim herşeyim yerle bir oldu altında kaldım.

Hiç yok ki🙈 hırs, öfke, nefret.. bunların hiçbirisini hissedemiyorum.

En yoğun olarak korkuyorum; bir gün karşıma çıkmasından. Karşılaşmaktan, çünkü imkansız bir durum bizimkisi artık. Tekrar duygularıma kapılmaktan korkuyorum

Yani ne biliyim, çıkar gelir tekrardan diye. Bilmiyorum öyle düşünüyorum işte 😔

Ne gibi yani