Düşünürken bile huzur bulduğunuz biriyle karşılaşmak gerçekten imkansız mı?

Hiç emek verilmeyen yetişmiş bir meyveyi dalından koparmak gibi doğru insanın hazır halde karşımız da belirmesini istemek fazla tek taraflı bir yaklaşım gibi gelmekte. Çiftlerin birbirlerinin "doğrusu" olması yönünde olgunlaşması, -doğru tekil insandan- ,-ideal çifte- evrilmeleri demek benim için. Bu da "çift içinde -bir- olmaktansa" "çiftin bir olması" demektir bir bakıma.

Bu nedenle -doğru insan- imkansıza yakınken -ideal çift- mümküne daha yakın durmakta.