Eski sevgilisini merak eden özleyen var mi?

O da ayrılmadı araya 3. şahısları aldı sonra olay karıştı. En son kendi isteği gibi dursa da...

Başka bir erkek gibi bir şey değil. Akrabaları etkiledi. Yazık etti onca ömre, yaşanmışlığa, yıllara, emeğe...

Beklenmez mi ya yeter ki başkası olmasın hayatında gerisi bir şekilde çözülür. Herkes hata yapabilir insanız. Deprem dönemiydi bir de kafası karışmış olabilir, daha farklı bir problem de ama insan sevdiğini bekliyor. Ben eşime sadığım umarım o da öyledir. Ben sözümden dönmüyorum sonsuza kadar dedik bir kere.

Keşke bir anda olsa ama işte. O sabır benim içinde geçerli. Benim artık haber bekleyen taraftayım ulaşması gereken taraf o.

Yok değilim de hatta umudum yok, ümidim yok, inancım da yok, histe değil. Sadece olsun istiyorum.

İnşallah ikimizin de olur ya. Beklemek yormuyor yıpratıyor.

Tek dökülmekle de kalmadı saçlar beyazladı aşırı kilo kaybım var gören herkes çökmüşsün diyiyor.

Ben büyük konuşmayı sevmem de beni toparlayabilecek tek kişi o. Onun elinden yemediğim bir şey zehir gibi şu an. Zaten tadım tuzum yok yaşayacak kadar yiyebiliyorum. Gerisi çay, kahve, sigara üçgeni. Hani tat vermiyor yemekler. O olacak ekmek arasına ekmek koysa lezzetli yapar ama o olmayınca ne yapayım yemeği vs. En son ne zaman ne yediğimi dahi hatırlamıyorum zaten. Yediğim bir şey damağımda tat bırakmıyor.

İnan bilmiyorum artık gücüm kalmadı. Ben böyle olmayı istemedim ve gerçekten yiyemiyorum. Midem almıyor ne yapsam da. Misal normal bir insan bir kase mercimek çorbası ile ne doyabilir. Benim maksimum yiyebildiğim yiyecek o kadar şu an. Günüm domates, salatalık, biber, şeftali, elma, üzüm, kayısı kurusu, elma kurusu ile geçiyor genelde. Yemek yapmak gibi bir mecalimde yok. Zaten işimden de oldum evimden de oldum. şu an cebimde kendi şahsıma ait 5 kuruş paramda yok. Yani çok şeyi kaybettim belimi de doğrultamadım. İnandığım için yıkıldım ve keyfi kaybetmedim. Ben mutlu olmayı istiyorum ama kalp sancısı ve arkadaki düşünceler bir rahat bırakmıyor beni. Sürekli bir çıkış arıyorum, iş arıyorum, hiçbir olumlu giden olay yok şuanlık.

Bakacağım artık zamanla ne olur bilemiyorum. Yani savaşı veriyorum ama nasipte olmayınca boğazdan lokma bile geçmiyor. Gittiğim konuştuğum yerlerde de 12-13 saate asgari ücret teklif ediyorlar o da kurtarmıyor yolu var yemeği var karşılamıyorlar. Bir de küçük şehirde olunca her şey istisnasız sarpa sarıyor zaten.

Böyle bazen senin gibi denk geliyorum aşağı yukarı aynı benzer şeyler ve yaşanmışlıkları olan insanlara. Keşke diyiyorum keşke o olsa da buradan anlasa reelde dönse. İşte olmayacak bir şey biliyorum ama napayım diyiyormuş insan.

Ah be hakkını helal et kendi derdimize ortalık karıştı. Nereden nereye geldik. Deneyeceğim toparlamaya çalışacağım. Sen ne hissediyorsun kendin hakkında peki.

Ha işte aynı düşünce tarzındayız. O af ettirmeli ve savaş vermeli. Anlayabiliyorum seni hem de çok iyi. Ama senin durum biraz elma cepte durumu olmuş. Yani işine nasıl geliyorsa öyle davranıyor sana karşı sanırım. Bu da çok kötü git gel ile olur mu böyle. Çocuk oyuncağı değil ki bu. Hayır madem özürler yağdıracaksın neden aynını yapıyorsun.

Çok tuhaf durum bende anlam veremiyorum bir türlü. Arada bir şey yokken birden gitmesi gelmesi dediği cümleler garip. Sanki iki kişiliği var gibi ya da daha farklı bir durumu. Ama böyle güzel karşılayana yapılmayacak davranış biçimi bu. Hani anladığım kadarıyla sen de her şeyi ile kabul ediyorsun ama o hep hata yapıp bırakıyor ya da gidiyor. Sen de artık olacaksa ya hep ya hiç moduna geçiyorsun haliyle haklısın da. Biraz koşulması bizim de hakkımız sonuçta. Yani gel gitler insanı daha çok sıkar. Umut ver kaç nereye kadar.

Yani yaşı az değil oturaklı olması gerek fakat çevre kadar pis bir şey yoktur. Kendi kararını etkiliyor olabilirler. Bir de kendini bilmesi ama yapması tuhaf. Aslında yan yana olsanız bir sonuç olsa daha rahat olurmuş. İnşallah muradına biran evel erersin de kurtulursun bu dertten.

Ben kendime değer versem bu halde olmazdım büyük ihtimal de neyse. Ben de haber verse gidip alsam da gelsem diye çok bekledim.

Çok ilginç değil mi? Oysa seven sevdiğinin haline koşmaz mı?

Ha o konuda rahatım. Tamam yemekten kesildim de kendi başımı eğik bilmiyorlar. Tam tersi rahat ve relax biliyor şu an herkes. Ben içimde savaşımı veriyorum dışarıdan gören her şey güllük gülistanlık sanar.

Birileriyle tanışmayı pek sevmiyorum. Genelde ne zaman yeni biriyle tanışsam direk anlıyorum ve tedbir almak zorunda kalıyorum. En azından içimdeki diğer ben beni anlıyor.

Yani kime desem öyle böyle diyiyor ya diğer ben ve ben zaten çaba gösteriyoruz. Uğraşıyoruz ve bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. Kimseye diyemediğimiz benim sevgimi ve özlemimi paylaşıyoruz. Fikirlere açığız ama söylenen şeylerin %99'unu çoktan yapmış oluyoruz aslında. Önüm arkam sağım solum üstüm altım her yerimden bir yol arıyoruz çıkış kapısı. Birimiz sinirlense diğerimiz sakinleştiriyor. 2 karakterli ya da çoklu kişilik bozukluğu değil demek istediğim bir yanım öyle derken diğer yanım öyle diyiyor kısmı. Hani düşüncelerimi bile seçeneklere sunup mantıklı olana ilerleme yönünde hareket ettim hayat boyu. Araştırma vs severim. Şimdilik susuyorum mecbur kaldım sadece. Zaten farklı bir gücüm yok bu pozisyonda. Boynum eğik kaldım artık gerisinde işaret gerek. Oda nasip ve ben çok nasipsiz bir insanımdır. Bir de bu haldeyken bile halen herkesin gözü elimde kalanlarda o bile deli ediyor. İstiyorlar ki hiçbir şey olmasın bende. Yardım edeceklerine itmeyi seviyorlar. Çare üreteceklerine kestirip atmayı seviyorlar. Ne desem anlatamıyorum zaten farklı bir aile yapısına sahibim bir de. Hangi cepheden neyle savaşacağımı şaşırdım.

Zamanla göreceğiz o zaman gelirse tabi.

düşünelim

Bn ayrıldım sonra döndüm ama olmadı