Ben mi çok i̇yimserim yoksa i̇nsanlar mı bu kadar kötü?

22 yasındayım ve askerden önce tam 5 kız la çıktım biri 3 sene sürdü en uzunuda oydu 3 senelik sevdiğim kız beni sebepsiz yere aldattı zerre kadar da suçum yok benim yaptığım bir hata da yok o yanımdaken bir kıza bile başımı kaldırıp bakmıyordum aslında o yokkende yapmıyordum bunu çünkü hep benimde gibi hissediyordum ama malesef 2 kez aldatmış ancak ben bunları ayrıldıktan 1 ay sonra öğrendim oda gene anlatmayacaktıda çok dua ediyordum gece çünkü bir bahanenin arkasına saklanıyordu bana sapık ve kadın düşkünü olduğumu söylüyordu ancak böyle birşey hiç olmadı çünkü o beni öpmeye kalktığında bile ittim onu hafifçe yapma dedim...

Sonra zaten herşeyi anlattı bana pişman olarak seni hiç haketmedim dedi sonra ben çok üzüldüm oda yıllarca vicdan yaptı kendine bunu ne geri döndü ne de başka bir şey oldu gelmesinde istemem çünkü sonra başkaları oldu ama onlarda aldattı tam 5 kız oldu ben onlara hep iyi oldum bir kusur bile etmedim en son ki aldatılmadan sonra kimse ile görüşmedim bir evli kadın bana aşık olduğunu söyledi tabi bu zamanla oldu ben böyle olacağını bilemezdim sonra kadın benimle beraber olmak istediğini falan söyledi ben günlerce kendi nefsimle kavga edip gitmedim pişmanda değilim asla ben kötü olmak istesem de olamıyorum birine bağırıp çağıramıyorum bile heleki kızlara karşı ağzım kitleniyor resmen bazen bakıyorum erkekler kızlara o kadar bağırıyor ki şaşırıyorum bırak bağırmayı hakaret eden bile var. ama kıza sorsan ondan iyisi yok ben çok iyi biri olmama rağmen neden böyle bir durumda oluyorum anlam veremiyorum kimse ile ilişki yaşamadım bu yaşıma kadar istiyorum ki insan olsun harbi olsun bu zamanda bakire kızda bir o kadar var olmayanda ben bakire olsun da demiyorum her insan hata yapar yeter ki pişman olsun eyv derim bu sitede bazen görüyorum ağlayıp sızlayan kızları bende üzülüyorum ben istiyorum ki hayatın tokatını yemiş insanlar daha sadık oluyorlar.