Bir sorunu var, sürekli ölümden bahsediyor iyi misin dediğimde iyiyim diyor?

Üzülme. Bu meseleyi içinde halletmeyi dene. Biri ölüm dediği zaman hemen tahtaya vururuz, "Aman canım ağzını hayra aç" ya da "ağzından yel alsın." gibi cümlelerle. Ama bir gerçek var ki o da, "ölüm" kelimesi ağza alındığında rahatsız olan da olmayan da bir gün ölüyor. Bir insanın özellikle de bir Müslümanın ölümü çokça hatırlayıp tefekkür etmesi ve bu hayatın bir gün son bulacağını sürekli hatırında tutması, ölüm yokmuşçasına kendini kandırarak hayata dalıp yaşamasından iyidir. Ama sürekli annenin öleceğini düşünüp kendini sürekli üzüyorsa bu biraz anormal bir durumdur. Baban bir çeşiy psikolojik bir süreçten geçiyor olabilir. İnsanların hayatlarında zaman zaman olur böyle evreler. Çok büyütme, çok üstüne de gitme. Babana ölümün normal birşey olduğunu anlatmaya çalış. Baban zaten bunu biliyorsa sıkıntı sende demektir. Bu defa aynı şeyi sen anlamaya çalış. Babanın durumu ciddiye giderse son çare olarak bir psikoloğa götürün derim. Ama sanmıyorum durumun o kadar ciddileşeceğini.

Psikolojik bir sorunu olabilir
İçine kapanık biri sanırsam
Karamsar bir kişiliğe sahip