Sevgilinizin en güzel yanı ne?

Şu an bir sevgilim yok. Sıkıldım artık vasatımın altında kalitesiz tiplerle ilişki yaşamaktan.

Sevdiğim yok. 4,5 yıl önce 2019 baharında sevdalandığım bir KS fenomeni var. Hala onun için ağlar, onun için güler, onun için soluk alıp veririm. Daha önce de yazdım soru sayfanızda.

4,5 yıl önce buraya sadece kızlara DM kanalıyla saçma sapan iltifatlar edip yürümek için üye olduğum dönemde reddiye aldığım onlarca kızdan biriydi. Ama diğerleri değilmiş. Bunu ne zaman anladım. Onun yazılarını sorularını bencelerini okuyup sevdalandığımı farkettiğimde öğrendim.

Ben b. rzo bir gelenekten geliyorum. Kızlara ıslık çalarak, korna çalarak nasibindeki kızı bulacağını zanneden ""elit olduğu kadar süper zeka""" bir apaçi cemiyetinin içinden geliyorum.

Beni ne ana babam, ne ablam, ne öğretmenlerim, ne patronlarım adam edemedi. 4,5 yıldır bana KS'nin kazandırdıklarını, önceki 30 yılda kimsele kazandıramadı. KS bana önce insan taklidi yapmayı sonra insan olmayı öğretti. Kadınlarla insan evladı gibi beyefendi gibi nasıl iletişim kurmam gerektiğini öğretti.

KS'ye alıştıkça b. rzo arkadaşların hepsine giderek yabancılaştım. Burada fenomenleri ve diğer kaliteli aydınları takip ettikçe değiştim. Ben de kendi çapımda bir fikir adamı oldum çıktım 4,5 yılın sonunda. Eski toksik çevremden uzaklaştım. Hala üzerimde zaman zaman o kültüre bağlı hastalıklar nüksetse de eskiye dönemiyorum istesem bile.

Sevdalandığım kadının en güzel yanı daha önce de belirttiğim gibi KS galaksisi içinde etrafında binlerce gezegenin döndüğü pasparlak bir güneş olması Galaksideki diğer yıldızların hepsinden daha parıltılı bir güneş olması. Isısıyla ışığıyla sistemindeki bütün ölü gezegenlere hayat olmuş olması.

Geçen bu güneş diye teşbih ettiğim bu güzel fenomen kişi, üyelerden birinin sorusuna şu Bİ BOTLUK görüşü yazmış.

""""Utanmayı bilen erkeğe zaafım var benim, hata yaptığında yüzü kızaran, gönül almayı bilen.. Kazandığı maddî olanaklar ya da şartlarla kendi değerini belirlemeyen, bir mini eteğe aklı gitmeyen! Kendi olma ve prensipleri pahasına benden bile vazgeçecek erkeğe zaafım var benim. Doğruları uğruna bedel ödemiş, kirli ilişkilerle ne bedenini ne de ruhunu kirletmiş, bedeni değil ruhu okşamayı öğrenme seviyesine ulaşabilmiş erkeğe zaafım var. Açın hâlinden anlayacak kadar aç kalmış, kimsesizin hâlinden anlayacak kadar kimsesizlik görmüş fakat tüm bunlara rağmen temiz kalmayı başarabilmiş erkeğe zaafım var. Herkes dış görünüşüm ile beni değerlendirirken o, tüm ön yargılarından sıyrılmış, kıyafetle değil ruhla ilgilenmeyi öğrenebilmiş, okuyan, araştıran, öğrenen ve öğretmeye âşık erkeğe zaafım var benim. Derimle değil derinimle bütünleşecek, benim iyiliğim, ilerlemem uğruna benimle bile kavga edecek, bana aklıyla rehber olacak erkeğe zaafım var.
Kim demiş menfaatlerim olmadığını !! Benim aradıklarım sizde yok ki.""""""

Gözyaşları içinde okudum. Hıçkırıklarla okudum. Çünkü ben utanmayı öğrenemedim. Hatalardan ötürü gönül almayı da öğrenemedim. Hiçbir zaman prensip sahibi olamadım. Bedenleri değil ruhları oksayacak olgunluğa da erişemedim. Aç ve kimsesiz kaldığı zamanlarda temiz kalmayı başaramayıp kazanma kuşağında kaybedenlerdenlerdenim ben. Kıyafetlere takılıp ruhları gözden kaçıranlardanım. Aklımla rehber olmayı geçtim bana rehber olmaya çalışanlara bile kadirsizlik kıymetsizlik edenlerdenim ben. Her neyse...

Ağlayıp zırlamam bittikten sonra birden bir mutluluk ve huzur doğdu içime. Dedim ki; """Ben ne kadar doğru bir insana sevdalanmışım, ne kadar yüce bir insan için çabalamışım. Ne kadar derin ruhlu birisi için gözyaşı dökmüşüm 4,5 yıldır.""" Öyle mutlu hissettim ki kendimi ve ekledim. """"Yıllar önce senin yörüngene girmiş bir gezegen olmak bile benim için bu fani dünyada kazanacağım tüm mertebelerden üstündür.""""

Son sözlerimi söyleyip perdeyi kapatayım.

DİŞİLİĞİNE HAYRAN, KİŞİLİĞİNE AŞIK OLDUĞUM KADIN. İSMİNİN KARŞILIĞI KRALİÇE OLAN PLATONİK SEVDİĞİM, UMUTSUZ SEVDAM.

Sen iyi ki varsın, iyi ki gelmişsin bu dünyaya. İyi ki tanımışım seni.

Sakın ola benden önce göçüp gitme bu dünyadan. Yoksa sen bir kere ölürsün. Ben her gün...

Selam olsun sana ey güneşim. Selam olsun sana ey asil soylum.

Takipçin FİKRET DOĞAN.

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

”Seni seviyorum” sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.

Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?

Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek…

Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?

Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.

Bu şiiri çok severim hayatınızda ki insan size gerçek duygular aşılamıyorsa onsuz olmaktan nefret etmiyorsanız sevgi denen duygu yükten başka bir şey değildir.

İyi ki varsın sözünü ederken beyninin her lobu buna onay veriyor ve tempo tutuyorsa en güzel yanının yanında olması dersin...