Sevgiliniz için yapacağınız en büyük fedakarlık ne olur?

Üniversitede erasmusla yurtdışına gitmeyi o kadar çok istemiştim ki ama aynı zamanda en yakın arkadaşımın aklına uyup çift anadala da başvurmuştum. Çift anadal olunca da erasmusa gitmeyi gözüm yemedi. Çünkü eğer erasmusa gidersem okulum kesin uzayacaktı iki bölümü birden aynı zamanda bitirme ihtimalim olmazdı. Bundan dolayı erasmusa gitmek yerine çift anadal yapıp erasmusa giden arkadaşlarımın fotoğraflarını izledim bol bol. Şimdiki aklım olsaydı ne çift anadal ne de okul umrumda olurdu. Erasmus olmazdı da work and travel olurdu ama bir şekilde erkenden yurt dışına çıkardım. O havayı solur, döndükten sonraki olaylara bakış açısının değişme durumunu o zamandan yaşardım. Hem gitseydim sonradan onca olayi onca gereksiz hatayi yapmazdim. Gozum daha doymus olurdu. Gecmise donsem degistirmek istedigim ilk seylerin basinda bu yurt disina cikma durumu olurdu. Mal gibi bir de çift anadalı da kendi bölümümle bitirmek icin yazokuluna gittim iki yaz boyunca. Bir işime yaradı mı sıfır. Hiçbir işime yaramadı. Boşuna zaman kaybından başka bir şey değilmiş. Yıllar önce ilk yurtdışına çıktığım gün söylediğim cümle şu olmuştu “Ulan ayşe amma canım sen, şu keyfi bıraktın gittin senelerce ders çalıştın.”

Hayatımı adadım.. Fedakarlık olarak nitelendirebileceğim bir şey yapmam için onun müşkül duruma düşmesi gerekir. İstemem düşsün. Büyük büyük laflar etmem. Kaderin cilvesine inanırım. Mevlam görelim neyler, neylerse güzel eyler...

En fazla uykusuz kalırım fedakarlık yapacaksam eşim için yaparım sevgili için değil.