Sevgi azalır mı? azalırsa bunu nasıl anlarım?

bunu kendime söylesem hatırlatmaya çalışsam da farkına varamıyorum. bir şeyler sürekli benim yüzümden gibi. ya da doğru yapılan yanlış yapılan her şeyi üzerime alınıyorum. düşününce bu kadar da önemli biri degilim muhtemelen ama farkına varamiyorum işte bunun :(

öyle bir hâl aldı ki öleceğimi düşününce bile eskiden içime gelen korku gelmiyor nedense. dediğinizi şuanki kafayla okuyunca evet haklısınız. ama zaten birkaç hafta önce intihar etmeyi düşünmüş biri olarak gerçekten bahsettiğiniz şeyi hafife aliyorum sanırım

bana da mı sosyopat demek istediniz :( alıyorum bu arada psikolojik destek. neyse dedikleriniz için teşekkürler umarım bir gün dediklerinizi yapabilirim..

ha anladım. evet öyle insanlarla da denk geliyorum da gece mesaisi işte belki bir kişi bile olsa beni anlar ona göre konuşuruz diye. teşekkür ederim tekrardan yorumlarınız için

artı olarak eskisinden daha saygılı ve anlayışlıyız birbirimize karşı. tartışma yaşandığı zaman bir süre sakinleşip kısa süre içinde konuşmaya geliyoruz detaylıca. bana karşı daha kibar bunun da farkındayım. eksi olaraksa en ufak kavgada kendimi çok kötü hissediyorum, sürekli bir şeylerden şüphe etmeye meyilliyim okb yüzünden. yazarken fark ettim de eksilerimiz neredeyse kalmamış. ama neden hâlâ böyle mi diye düşünüyorum :(

ikimiz de 20 yaşındayız

kafamı dinlemek istiyorum ama takıntılar dinlememe müsaade etmiyor. ne ilişki yaşayabiliyorum, ne kendimle ilgilenebiliyorum. hiçbir şey yapamiyorum gerçekten de

neden yeri değil ya birkaç bir şey deseydin bari :(

evet maalesef

neden nereden çıktı

bende yük haline gelen o değil aslında. kendimde olan problem. aşk ilişkime de, aile ilişkime de çevremdeki herkese yansıyor. sorun bende gerçekten de :(