Bir zamanlar sırılsıklam aşık olduğunuz kişiden neden vazgeçtiniz?

Bazen hayat insanı öyle şeyler yaşatır ki çok sevdiğini çok değer verdiğiniz insanlar nefret etme boyutuna gelebilirsiniz, ancak burada bir nokta ben insanım nankörlük kısmı nasıl gösterir yani bir insan iyiyken aranız mükemmerken onu çok seviyorsunuz değerli kıymet veriyorsunuz daha sonra da hayatınızdan çıktıktan sonra arkasından dediğini bırakmıyorsunuz, en nefret ettiğim durumlardan bir tanesidir insanla biraz karakter olacak biraz sevgi saygı olacak her ne olursa olsun geçmişte güzel duygular yaşadığımız birisine geri git zamanda ayrıldığınızda arkasından kötü konuşmayı vicdanına karakteri adamlığa sığmaz, tamam fikir almak üç beş dörtleşmek için birilerini anlatabilirsiniz ama reklam yapmak kötülemek doğru bir şey değildir hayatım boyunca hiç aşık olmadım sevgilim de olmadı

Ama sadece aşk ilişkileri değil genel anlamda gördüğüm şu gerçek insanlar aşk ilişkilerde arkadaşlık ilişkilerinde veya aile ilişkilerinde ne kadar iyi olursanız ne kadar işlerle gelirseniz o kadar iyi oluyorsunuz.

Ben hiç aşık olmadım zaten aşka da inancım kalmadı hiç bir şekilde çünkü bu zamanda insanların gerçekten birbirlerini sevdiklerini düşünmüyorum daha çok birbirleri ile çıkar ilişkileri yaşıyorlar yani bakıyorum parası varsa seviyorlar ya da dışı güzelse seviyorlar bende zaten bu samimi sevgiye inanmadığım için bu zamana kadar aşık olduğum birisi olmadı ya da bana aşık olan birisi olmadı bundan sonra da olur mu onu bilmiyorum hiç bir şekilde ama şimdilik zaman gösterecek diyebilirim.. yani olabilirde...

Onu Sevdiğimde Ben 22 Yaşındaydım O 17 Yaşındaydı. Kaçayım Dedi Bende Kaçmanı Gerektirecek Bir Neden Yok Sadece 1 Sene Daha Bekle Seni Gelinliğinle Duvağınla Evinden Çıkarıyım Dedim. Beklemedi O Yüzden Terk Etmek Zorunda Kaldım. Şimdi Kaçarsa Malum Yasalar Belli Ailemi de Tehlikeye Atmamak Ve Kendimi de Tehlikeye Atmamak Adına Ayrılmak Zorunda Kaldım. Sizce Doğru Olanı Mı Yapmışım Acaba

Öyle bi geçtim kii, serden geçmek dedikleri bu olsa gerek. Öldüm ama nefes alıyordum. Patlayacak gibi hissediyordum göğüs kafesimi, en zoru da oradaki sızı oldu. Unuttum yani unuttum dediğim duygular bitti, ben bittim. Sonra üstünden baya zaman geçti alıştım. Hala akıllanmamışım ama yine aynı saflıkla birine bağlanabilirim. Bağ kurma huyum çok zorluyor beni. İyi mi kötü mü bilemedim.