Kimseye içimi dökemiyorum ya çok kızıyorlar ya da bağırıyorlar. Kendimle konuşmaktan yoruldum?

Merhaba arkadaşlar derdimi anlatacak kimse yok. Yorumlarınız çok önemli. Benim 5 yıllık bir ilişkim vardı. Geçmişinde bir evlilik yapmış ve bir çocuğu vardı. Bizim niyetimiz ciddiydi ve evlilik düşünüyorduk. Ama ailem asla onay vermiyorlardı. Ben çok seviyordum ve vazgeçemiyordum. Birkaç kez ailen izin vermiyor diyerek ayrılık aşamasına geldik ve ben hep utanarak söylüyorum yalvararak ikna ettim. Ardından babam istemese de sırf ben istiyorum diye yüz yüze çok kısa bir tanışma oldu. Babam hastaneye yatmadan önce anneme kızım istiyor keşke vazgeçse diyormuş üzülmesin. Sonra aradan 1 ay olmadı babam yoğun bakıma ardından vefat etti. Dünyam yıkıldı resmen. Cenaze çok gelmek istedi. Ama abim aşırı asabi bir insan olduğu için bir tatsızlık çıkar ki o an hiçbir şeye takatim yoktu. Taziyeye gelme dedim abim erkek arkadaşım olduğunu bilmiyordu.5 yıl nasıl sakladın derseniz farklı şehirdeydim sonra ailemin yanına geldim. Taziyeye gelmemesini istememin sebebi tek derdim annemin daha fazla üzülmemesi. Çünkü bu durumda abim annemi üzecekti. Aradan 1 ay geçti biz ne evleneceğiz diye tartışmalar başladı. Benim hiçbir şeye hevesim yoktu. Biraz zaman dedim ama ne daha ne kadar haklı olarak isyan etti. Sonra gel ailemle tanış ama ben böyle bir acı varken ve daha her şey yeni iken nasıl olsun dedim. Sonra birkaç ay sonra evimize uzaktan depremzede akrabalarımız geldi. Gel gör ki ev o kadar kalabalık ki. Sabah işe giderken akşam iş çıkışı konuşuyorduk. Gerçekten psikolojim çok bozuktu. O kadar keşkem vardı ki babamla. Sonra bu iş olacaksa olsun diye ısrar ediyordu. Benim 5 yılım gitti diyor. Olaya böyle bakıyordu. Sonra annem yok diyor istemiyorum. Bende azıcık daha bekle diyorum. Olmayacaksa söyle daha ne kadar bekleyeyim düşünmekten yoruldum diye. Bir gün tartıştık ve bitirdi. Bitirme noktasına geldik ama bir anda numaramı engelledi. Yakınlarımın tüm numarasını sildi. Kardeşinden sildi. Görünce o gece o kadar çok ağladım ki anlatamam. Hep böyle yaptığında giden taraf ben olurdum. Beni böyle zor durumda bıraktığı aklıma geldikçe aramadım. Sadece bir kez aradım bana bundan sonra böyle hak ettiği gibi dedi. Sonra bir gün aradı o ağlıyor ben ağlıyorum konuştuk. Olacak mıydı şöyle böyle diyemedim ben olsam yapamazdım böyle bir durumda. Çıktı gitti. Geçen doğum günümde mesaj attı. Rüyamda gördüm nasılsın gibisin ve doğum günümü kutlamış. Sadece teşekkür ettim o kadar. Bu arada hiç ummadığım biri bana açıldı. İlişki bitikten çok sonra oldu. O kadar mı merhametli o kadar mı iyi. Ona bakınca insan huzur buluyor. Ama ben bilmiyorum. Sizce ben ne yapmalıyım?