Evlenmekten/Sevgili olmaktan vazgeçeniniz var mı?

Ben evlenmek ve sevgili olmaktan vazgeçtim. Bunu size sebepleriyle anlatabilirim.

32 yaşındayım ve daha 30 yaşındayken sevgili olmakmış evlenmekmiş boş işler olduğunu anladım.
Zamanında güzel ama yaş geçince tat almazsın. Akşam kahvaltı yapmak gibi bişey, sabah yapılan kahvaltının tadı başkadır.

Benim hayat görüşüm çok değişti. Mesela instagramda takip ettiğim insan sayısı çok az. Arkadaşlardan da sıkıldım. Akrabalardan da sıkıldım. Öyle ne kimseyi takip ediyor ne de gelen takip isteklerini kabul ediyorum. İnsanlardan da uzaklaştım. Eskisi gibi arkadaşlarla da buluşup görüşmüyorum. İsyankarlık ya da depresyonluk bir şey değil. Kimin ne olduğunu, insanın yürüyüşünden bakışından anlıyorum bu yüzden bana katkısı olmayan herkesten uzaklaştım

Mütevazi olmak istiyorum fakat uygun başka kelime bulamadığım için şunu söylemek istiyorum, eskisi gibi cahil ve tecrübesiz değilim. Tüm çakralarım açıldı. Aşkmış, sevgiymiş bunlar artık yok. Kimse bulunmaz hint kumaşı değil. Ben de dahil. Senin için ölürüm, sensiz yapamam, yok en iyi dostum arkadaşım sensin faso fiso yalan. Onların doğruluğu sadece anlık. Yarın öyle bir şey olur ki en çok nefret ettiği kişi sen olursun. Dışarda elele çiftleri gördüğümde hiç te özenmiyorum çünkü hepsinin ilişkisi pamuk ipliğine bağlı. Aralarında tartışsınlar sonra nasıl çıkıyor gerçek yüzleri. Uzun lafın kısası özel hayatta biri mi, Allah yazdıysa bozsun. Çocuk mu inşallah kısırımdır, değilsemde inşallah kısır olurum.

Bu konunun uzamasının sebebi de daha dün evdekilerle bu konuyu konuşuyorduk. Hala evleneceğime inanıyorlar. Sanırım ben 70 yaşına kadar bekar da kalsam hala inanacaklar