Seven insan kıskanır, kısıtlar mı?

Sevən insan tabiki de kıskanır ama kısıtlama konusuna çok katılmıyorum. Kısıtlamaktan kasıt nedir mesela? Önce bunu bir düşünmek lazım. Nə konuda kısıtlıyor? Bazı insanlar sevdiklerini o kişinin kuzenlerinden amcasından/teyzesinden vs bile kıskanarak "Onlarla görüşmeyeceksin, sarılmayacaksın, konuşmayacaksın." gibi cümleler söyleyebiliyorlar. Böyle bir kısıtlamayı söz konusu edinen insanın sevgisine inanmam. Sevmək bu değildir. Diğer yönden bakacak olursak giyim konusunda dozunda karışılabilir. Gidilen yerler konusunda da dozunda karışılabilir. Bu konuda ben şöyle düşünüyorum; sevən insan sevdiğine ve kendisine saygısından, ona olan bağlılığından dolayı zatən nasıl giyinmesi, nerede nasıl davranması gerektiğini ve karşısındakinin hangi durumlardan hoşlanmayacağını bilir ve ona görə davranır. Şahsen ben öyle yaparım, bundan dolayı da kısıtlanmak istemem çünkü yalnız olayım veya bir ilişkim olsun farz edelim nerede nasıl davranmam gerektiğini, giyimimi, nereye gidilir/gidilmez gibi konularda bilinçli bir insanım. Net bir cevap verecek olursam dozunda olan hər şey güzeldir, diyebilirim. Kıskanmam diyen insanın da sevgisine inanmam.
Son olarak Hz. Ali'nin şu sözlerini ekleyeyim: "İşittiğime göre kadınlarınız çarşı ve pazarlarda erkekler arasında gezip dolaşıyorlar. Sizde kıskançlık duygusu yok mu? Şunu bilin ki kıskanmayan kimsede hayır yoktur."
"Kıskançlığın iki çeşidi vardır: Birincisi güzel olanıdır ki insan onunla aile efradını ıslah ederek onların kötü yollara düşmelerine engel olur. İkincisi de kötü olanıdır ki bu, sahibini cehenneme götürür."

Valla ben sevdiğim insanı kıskanırım bu yüzden o da beni kıskanabilir. Kısıtlamada da bence ince bir çizgi var mesela klasik kıyafetten örnek vereyim, dikkat çekici bir şey giydiysem bana düzgün bir şekilde bunu giyinmesen mi dese sevdiğim kişi elbette der değiştiririm. Yalnız çıkar şu üstündekini demekle yapıcı bir şekilde kıskançlığını dile getirmek çok farklı. Hayatımda ailem tarafından hiç kısıtlanmadım çok nadirdir abim bazen şunu bir daha giyinmesen mi acaba der özellikle yolda biri bakıyorsa yalnız bunların kötü şeyler olduğunu düşünmüyorum, tam tersi kıskanmıyorsa biraz sıkıntı bence sevginin itirafı gibidir kıskanmak... Ufak bir ayrıntıyı unutmuşum sevdiği kişiyi kimse değiştirmeye çalışmamalı yani hayatımda hiç öyle dekolte giyinen biri olmadım olmayı da düşünmüyorum ama sevgiliniz dekolte giyiniyorken onu o şekilde kabul ettiğinizi ilişkiye başlarken söylediyseniz ya da giyimine hiçbir şey demediyseniz tanışma zamanlarında, ilişkiye başladıktan sonra da kalkıp bunu giyinemezsin demek pek yakışık kalmaz...

Şahsen beni seven kişinin hiç kıskanmıyorum, ne giyersen giy veya herhangi bir konuda ne yaparsan yap düşüncesine sahip olmasını istemem. Bu durum ona aşırı kısıtlama ve kıskanma hakkını vermiyor tabii ki. Beni düşündüğünü, önem ve değer verdiğini hissettirecek dozda olmasını makul bulurum. Fazlası her türlü zarar. Aynı şekilde sevdiğim adamı bende kıskanırım ve bu gayet doğal bir durum bana göre. Aşırı kısıtlayacağım ve bana ters gelen davranışlara sahip biriyle zaten ilişkiye başlamam. Düşük dozda olan kısıtlamalar ve kıskançlıklar da her ilişkide olmalı bence. Bunların aşırısı bana göre güvensizlik. O veya ben bu davranışlarda aşırıya kaçıyorsak da ortada güvenilir bir ilişki yoktur. Karşılıklı olarak daha fazla yıpratmadan herkesin kendi hayatına bakması en doğrusu olur.