Sence aşk nedir, kime aşık olunur?

Aşk bir muammadır. İnanmazsın, yoktur dersin ama vardır. Bildiğimizin tahmin ettiğimizin ötesinde hem de. Öyle yok efendim gördüm de aşık oldum vs. işte o yalan dolan. Kimse ilk gördüğü anda aşık olmaz. İlk gördüğün anda etkilendiğin kişi olur o ayrı. Sonradan gidip ona aşık olursun o da ayrı mesele. Birine aşık olmak zaman alır. Kiminin kısa sürer, kiminin uzun. Kimisi ilişki yaşar da aşık olur, kimisi onla zaman geçirir de aşık olur, kimisi de uzaktan bakarak aşık olur. Bir şeyine tutulur sebebini bilmeden. Dünyanın aslında en nefret edilesi insanı bile olsa aşık olduğu, yine de vazgeçemez. Her türlü şeyi göze alırsın aşık olduğun kişi için. Hayatını görmezden gelirsin. Dışardan bakarsak olaya aptalın teki olursun aslında ama sen içinden öyle bakmazsın. Dünyanın en önemli işini yapıyormuşsun gibi gelir sana. Bizim bildiğimiz aşk gibi değil yani. Bizim bildiğimizin farklı bir ismi olması lazım. Aşk milyonda bir olur çünkü. Güzel olduğu kadar zahmetlidir de ve sen isteyerek içine düşmezsin. Bataklık gibidir yanlışlıkla bir adım atarsın ve o seni yavaş yavaş içine çeker. Ayrıca aşkın gözü kördür. Gerçekten sevince ne yaş, ne boy, ne kilo, ne de mesafe önemlidir senin için. İnsan kendinde olan tohumları yeşertebilecek toprağa aşık olur.

Aleyküm selam azizim..

Sorduğunuz sorunun evvelâ ilk sahibi Hâk Te'âlâ ve Rasûlullah (s. a. v)'dir.
Lâkin bu ilk iki aşktan öte fâni bir aşk olacaksa şayet. Aşk kendini zaten anlatır fânilere.

A'hlâk olan bir gönül ister merhamet. Sevildiği kadar sever hep.
Ş'efkat ise merhemi olur yaraların. Sevdiğinden kanasa sol yanı;
K'an kussa da insan "kızılcık şerbeti içtim" der, elbet.

Evvelâ ahlâk temizler kalbi. Merhamet ise çiçeği olur kalb-i mabedin.
Şefkat ise kırık, dökük ve harabe yerlerin merhemi gibi temizler gönül sarayını.
Sevdiğinden kanasa insanın içi, kan kussa dahi;
"Kızılcık şerbeti içtim" Diyebilmeli.

Keza aşk öyle evcilik oynamak yahut "ölürüm, biterim" demekten ibaret midir?

Kırmadan sevebiliyor.
Ahlâkını ve merhametini kaybetmeden yanında durabiliyor.
Şefkat ile gönlünde tutup, kendi gözünden dahi sakınıyor.
Kavga etsen bile, cihan ayağa kalksa bile. Kimseye sevdiğini, kötülemiyorsan.
Kimsenin de kalbine işleyen zat'a dokunmasına fırsat vermiyor. Allah için seviyor.
Bekleyişlere, özleme, hasrete, çileye, sorunlara ve sıkıntılara sabredip. Sevebiliyorsan. Aşıktır derim keza benim nezdimde aşk'ta budur.

En ufak kavga da "yeto¿" diyen. Kalbi mayasır tutmuş insanlar için zordur. Emek ister vesselâm..

Aleyküm selam
Bence aşk çok derin bir duygu temeli birçok hareketin birleşmesiyle oluyor. Güven en büyük tetikleyicisi bence ve sevgisine tabi olmak. Aşk bir insanı sevmeye kıyamamak üzüntüsünü çektiği acıyı birebir hissedip gidermeye çalışmaktır. Sarılıp kalp atışını her hissettiğinde ürpermek gözlerine her baktığında içlerinde kaybolmaktır. Hele birde aralarında iman kuvvetli ise beraber namaz kılıp kuran okuyup hayır işlerini aksatmıyorlarsa en güzeli de budur rabbimizde araya sohbet sevgiyi güveni verdi mi sonsuz birliktelik kaçınılmaz olur
Bence aşk böyle bir şey