Mantıklı olan mı, kalbi pır pır attıran mı?

Geçen Bir kitapta okudum. Aşağı yukarı şöyle birşeyler yazıyordu. Aşksız, sevgisiz, nasıl olabilir. Bu insanın kendi ruhuna yapmış olduğu en büyük Bir ihanet, kendi benliğini yok sayma, değil midir. Dünya üzerinde tut ki yaptığın bütün eylemlerde, birşeyi sevme beğenme olarak yapılmaz mı. Sevdiğin yemeği, sevdiğin şarkıyı, sevdiğin yerlere gitmeyi, yapmış olduğun bütün eylemleri beyinin sevdiği şeyi yapıyor ve Bey'in bir şey şeyi ne kadar severek yaparsa hem o şeyde çok daha başarılı olma ihtimalin artıyor ve mutlu oluyor. Mantık bunun bunların neresinde. Beyin mantıki bir organ olsa da mantıkla değil Duygu ile çalışır

Benim için kalbi pır pır arttıran kişi olmalı tabi ki de yani ben aşk da zaten mantığa bakmam hatta aslında aşk konusunda benim için en mantıklısı zaten sevdiğim ve beni seven kadını seçmektir yani sevmediğim biriyle evlenmek mantıklı olmaz ki zaten beni mutsuz edeni neden seçeyim. bu yüzden de kalbimde kelebekler uçturan beni gerçekten seven kişiyi severdim ve onu seçerdim. yani aşk o kadar güzel bir duygu ki kalbim yerinden çıkacak gibi olmasını isterdim.. belki de bir gün olur bilmiyorum şu an için pek düşünmüyorum da :)

Erkekler için duygusuz, mantığını dineleyen derler ama karar alma aşamasında hep kalbine teslim olur. Kadınlara ise hep duygularıyla hareket eden, yufka yürekli derler ama son raddede hep mantığını dinleyen taraf olmuşlardır