Sizce bu durumdan nasıl kurtulabilirim?

Merhabalar. Ben geçen yıl dört yıldır kanser tedavisi gören babamı kaybettim her aşamasında yanındaydım cok zor bir süreçti o zaman 7 yıldır hayatımda olan 10 aylık da eşim olan adam bedelli askerde baska sehirdeydi cenazeye izin alamıyorum diyerek gelmedi ve o süreçte yanimda olmadi telefonda tartıştık ben zaten kendimde bile değildim oda asker psikolojisi adı altında kendini haklı görüp alttan almadı hiç askerden geldi babamin kirki çıkmamıştı daha evimi toplattırdı bana cok blöf yapan biriydi hep geri adim attirmak icin benim cabalamam için sonuna kadar zorlardı ama o zamanlar o kafada degildim bende alttan alamadim bir yil dolunca anlasmali boşanırız dedi cekismeli dava acti bir yil sürdü onun memleketinde yaşıyorduk davayi orada açtı her duruşmada onla yaşadığım sehre gitmek evimi görmek cok yoruyordu beni maddi manevi bu yuzden anlasmali teklif ettim zar zor kabul etti ve iki hafta önce boşandık simdiyse hic iyi hissetmiyorum onu hala seviyorum unutamiyorum hicbir seyi ve bu yuzden kendimden nefret eder hale geldim acaba bosanmasa miydim bile diyorum kendi memleketimde annemle yasiyorum bir türlü toparlayamadim yediremiyorum birden bitmesini hic yuzlesmedim onunla bunlari hakedecek ne yaptım diyemedim hic oturup konusmadan öylece bitiverdi o beni sucluyor bense en aci günümde bırakmasına bir bahane bulamıyorum kendimi herseye kapattım cesaretim özgüvenim gitti babamın yokluğu ayrı bir acı zaten hangisiyle başa çıkacağımı ne yapacagimi bilmiyorum psikologa da gidiyorum bir süredir ama işe yaramıyor bir yanım ondan nefret ediyor diğer yanım çıksın gelsin istiyor bir savaş icerisindeyim o iki düşünce arasında boğuluyorum ben böyle biri degildim hayatım birden alt üst oldu bu durumdan nasıl kurtulabilirim?