Mutlu olabileceğim düzgün birisi nasıl karşıma çıkar?

bildiğiniz birisi de benim kadar üzgündür, üzüldüm onun adına

Nerede cıkar bu insanlar

belki hiç çıkmaz

aramamak gerekiyor galiba olması gereken oluyor zaten

bilmiyorum artık

26

Yani ben cok içime kapalı bir hayat sürdüm, çok sevdiğim birisi oldu ama hayatlarımız farklı noktalara evrildi, ayrıldık. Sonra o baskasıyla oldu mutlu oldu. Ben gittikçe yalnızlaştım kendimi işime verdim. Öyle random birileriyle konustum bulustum ama sevemedim. Sonra baskası cıktı onu sevdim, ama sevgiliyken bana bağırdı şiddet uyguladı beni yalnızlaştırdı cok ağlattı, sonrasında ayrılmayı basardım ama güvenim kırıldı herkese karsı

Hep yalnızdım, alışkındım yalnızığa, tek cocuktum, üzerime titreyen bir ailem oldu ama bu beni hep yalnızlaştırdı. Lise yıllarında arkadaşsızlık yaşadım. Üni yıllarında arkadaşa ihtiyacım bile yoktu ama düzgün arkadaşlar edindim. Onlarla yıllarım geçti. Hep yanımdalardı. İlişkilerimde ise hep kalp kırıklığı yaşadım. Yeteri kadar sevilmedim, vazgeçildim, benim için çabalayan birini aradım. Bulamadığımda çabalayan kişiye dönüştüm değer görmedim. Şimdi yine yalnızlaştım. Yalnızlık artık mutsuz ediyor beni.

Şu an yurtdışında yasıyorum, üniversiteden arkadaşımla. Başarılı denebilecek ve güzel bir kadınım. Ama yabancı erkeklerle pek bağ kuramıyorum. Aynı dili konuşamıyoruz o derinlik olmuyor. Zaten işim zamanımın cogunu alıyor. Tek gecelik şeyler yaşayan birisi hiç olmadım. Yalnız kalıyorum. Eski sevgililerimi düşünüyorum, çoğu şeker gibi, yakısıklı basarılı, güzel bir resim, kısa vadede lezzetli ama hepsi dişlerimi çürütecek kadar kötü. Mutsuzum şu an. Devam etmeye calısıyorum.

almanyada yasıyorum

bayern bölgesinde yasıyorum

en doğrusu çıkmamam, zaten öyle derdimi dökmek için yazdım, teşekkür ederim konustugunuz için