Dengesiz bir erkekle nasıl baş edilir?

Tayin prosedürünü biliyorum, sorun o değil, burada bir sene daha kalacağım hallettim o konuyu. Asıl sorun, burada kalmam için sebep olarak gördüğüm kişinin buna değmediğini göstermesi.

Bırakan taraf olmak istemiyorum, karşı taraf bir zaman sonra bunu manipüle ederek vicdan azabı çektirmeye çalışıyor. Hem bu zamana kadar hep ben terkettim. Onun bırakmasını istiyorum açıkçası. Pişmanlık yaşayacak biri varsa odur, o olsun. Kendisi yüzünden olmadı sonuçta.

Ne yapmamı önerirsin

Bilmiyorum. Sorduğu ilk şey "nolacak, napcaz, ayrılacak mıyız, birbirimizi bir daha göremiycez" vs oldu. Sonra da burada kalmanın bir yolunu bul, ilişkimizi ilerletelim dedi. Ama terkedilme hissi yaşamaz çünkü ona seni bırakmaya niyetim yok dedim.

İşin tuhaf yanı şu, tayinlerin açıklandığını kendisinden öğrendim. İlk onunla paylaştım doğal olarak. Sadece ilk gün yani açıklandığı gün üzgün ve mutsuz olduğunu hissettim. Bayağı üstüme düştü, sordu sorguladı. İlerisini de düşünerek konuştu. Sırf onun için burada kalmak istedim ve bunun için çabaladım, biliyor. Çabalarım sonuç buldu ve 1 sene daha kalacağım burada. Kendisiyle bu müjdeyi paylaşmak için pazartesi günü görüşmek istedim. Geleceğimizi yavaş yavaş çizeriz diye düşündüm. İşten yeni çıktığını, çok yorgun olduğunu ve asla gelemeyecek durumda olduğunu söyleyerek özür diledi. Bozulduğumu belli ettim. İzinli olduğum ilk gün mutlaka görüşelim diyerek kapattı konuyu, ses etmedim. Hangi gün izinli olduğunu biliyordum, bakalım hatırlayıp yanıma gelecek mi diye bekledim. Hiçbir şekilde arama veya mesaj gelmedi. Görüşmedik. Birden kabuğuna çekildi. Sevmiyor istemiyorsun dimi diye mesaj attım, sadece şehir dışında görevdeyim diyerek kapattı. Sonra yine ses yok. Ne anlamalıyım ne düşünmeliyim bilemiyorum.

Ah o sonradan söylenen keşke'ler hep mahvetti bizi. Tayinimin açıklandığı günkü hal tavırlarını görseydin, söylediklerini duysaydın emin ol bu ikisi aynı adam mı diye şok olurdun. İçmeye gidiyorum deyip birkaç saat ortadan kayboldu, sonra da kafam çok iyi, sensiz yapamam, nasıl yaşarım vs dedi. Şimdi de böyle köşe kapmaca oynuyor benimle. O yazmıyorsa yazmıyorum, aramıyorsa aramıyorum. Ben de sessizliğe büründüm. Birkaç ilişki koçunun videolarını izledim bu konuda. Böyle erkeklerin üstüne asla düşmeyin, neden yazmıyorsun diye darlamayın falan diyor çoğu. Yazmadım ben de. Bakalım nolacak.

Haklısın. Psikolojikmen kötü olduğunu da söylüyor zaten. Şu an ondan yana hiçbir istek veya beklentim yok. Sadece pişmanlığını görmek istiyorum. Bu yüzden ben değil o bitirmeli. Ondan dolayı hiç seslenmiyorum.

Bence bunu açıkça söyleyebilecek biri değil o. Hatta benden beklediğine eminim. İleride pişman olma ihtimalini düşünüp de cesaret edemiyor sanki bitirmeye.