Şimdi Birnin Omuzunda Hıçkıra Hıçkıra Ağlamak İstiyorum?

Kırgınım.. Saçılmış bir nar gibiyim.. Her parçam her biryerde. Saat bilmem kaçında yalnızlığın. Gözyaşlarım gözlerimi terkederken, içim çıkmazların dibini boyluyor. Sıcacık bir yalnızlık köşede çaresizliğimi izliyor. Yorgunum. yaşımdan çok yorgunum bugünlerde. belki 20 lerimdeyim belkide 40 larımda.. Gardolabın üzerinde tozlu bir kutunun içinde kaldı bütün anılar. Kumral, kıvırcık kısa saçlı küçük kızın elindeki sarı balonla kahkasında kaldı mutluluk. Saçını annesinden gizli kesip sonra korkusundan yatak dolabına saklanan minik kızın telaşında kaldı korku.. Babası başka kadına aşık olunca ne olup bittiğinin farkında olmayan sırf annesi ağlıyor diye.. Dizine başını koyup içli içli anne ağlamaa diyen kızın gözlerinde kaldı masumiyet.. Küçücük yaşta her imtihanının sillesinden geçmiş bir kücük kız.. Yokluk, açlık, acı, çaresizlik.. sonraları büyümüşüm hiç farketmeden. Çok büyümüşüm. Kimi zaman yalnız, kimi zaman kalabalığın içinde yapayalnız.. Sahte aşklar, sahte mutluluklar, sahte sevgiler, sahte kahkahalar. Barındırdığım yalnızlıklar olgunlaşmış ben aralarında çocuklaşmışım. Şimdi ne gelenler gidenleri aratıyor. Ne de gidenler yüreğimde bıçak izleri bırakıyor. Ben sizinlede yalnızdım sizsizde yalnızım. Nar gibiyim saçılmışım her bir yana. Ne gidenlere kırgınım ne gelenlere.. Ben kendime kırgınım.. En çok kendime.. Hiç kimseye değil ben bana kırgınım.. Herkesle aranı düzeltip gönlünü alabilirsin, herkes senden özür dileyip kendini affettirebilir. Ama kendi gönlünü nasıl alabilir ki insan? Çaresizim.. Bildiğinizden daha çaresizim. Bildiğinizden daha çaresiz...
Sabah 5 öglen 2.. kahvaltıları hep kaçırıyorum.. snralarıda yapmıyorum. sigara iştahımı kesiyor.. Üzerime kapşonlu bordo deri ceketimi alıp otobüs bekliyorum. Konağa indigimde bir simit alıp sahilde kitap okuyorum. Manaton ve standart..