Afyon erkekleri nasıldır?

6 yıl… Tam 6 yıldır Afyon denen şehirdeydim. Kolay değil, bir ömür gibi geldi. Şükürler olsun ki artık bu ay itibariyle oradan tamamen kurtuluyorum. Arkama bile bakmadan gidiyorum. Bu şehirde geçirdiğim her yıl, içimi daha da kararttı, insanlara olan inancımı biraz daha sarstı. Afyon’un havası soğuk değil belki ama insanı soğuk, içten içe buz gibi. Özellikle erkek profili… Açıkça söylemek gerekirse, Afyon erkeğinin çoğunluğu sapıklıkla, bastırılmış duygularla, kirlenmiş zihinlerle boğuşuyor. Bir kadın geçsin önünden — hele ki elinde evrakla gelsin, yüzüne baksın — hemen gözleri parlar, fırsat peşine düşer. Parası varsa verir, yeter ki karşısındaki kadından bir şey koparsın. Hiçbir kutsal değeri yok; ne ahlak, ne utanma, ne edep kalmış. Kız görmek onlar için bir insan görmek değil; bir av, bir fırsat, bir haz malzemesi.

Ben erkeğim ama inanın, bu şehirde erkeklikten utanır oldum. Erkeklik dediğin korumak, saygı duymak, sağlam durmaktır. Ama burada öyleleri çoğunlukta değil. Erkekleri sapkın, kızları ya kandırılmış ya da menfaat peşinde. Samimiyet hak getire, dostluk desen çıkar üzerine kurulmuş. Yalandan gülümsemeler, arkasından konuşmalar, yüzüne başka davranıp arkandan bıçaklayan insanlar…

Bu 6 yılda ne arkadaş bildiklerim dost çıktı, ne saygı duydum biri gerçekten adam çıktı. Hep çıkar, hep hesap, hep kirli niyetler… Kızlar desen, üç kuruşluk bir gösteriş uğruna kendini pazarlıyor gibi davrananlar var; erkekler desen kadın görünce aklını kaybediyor. Sadece beden konuşuyor bu şehirde, ruhlar susmuş, kalpler taşlaşmış.

Ben bu şehirde tek başıma durdum, tek başıma savaştım. Kimseye eyvallah etmedim. Bu 6 yıl boyunca sessiz kaldım belki ama içimde ne fırtınalar koptu, ne hayal kırıklıkları yaşadım... Şimdi arkamda koca bir bataklık bırakıyor gibiyim. Lanet ettim burada geçen yıllarıma. Kimseyi özlemiyorum, kimseyi arkamda dost olarak görmüyorum. Hatta bazılarını görmek bile istemem bir daha.

Kızlara sesleniyorum: Kendinizi kullandırtmayın, hele bu tarz adamlara zerre güvenmeyin. Size biraz ilgi gösterip arkasından sizi satacak çok yüzlü adam dolu buralarda. Erkeklere de sesleniyorum: Adam olun. İnsan olun. Kadını bir beden değil, bir ruh, bir emanet, bir can olarak görün. Ama biliyorum, bu şehirde bunu anlayacak adam çok az.

Afyon’un çoğu insanı ya yobaz, ya zorba, ya da fırsatçı. Ve ben, sonunda kurtulduğum için kendimi özgür hissediyorum. Sırtımdan büyük bir yük kalktı. Artık yeni bir sayfa açıyorum. Tertemiz, sakin, huzurlu bir sayfa. Ve bu şehirden kalan tek dersim şu: Herkes insan görünümlü ama her insan gerçek değil."**

benim askerde en yakın arkadaş afyonluydu. Aşırı saf ve temiz çocuktu. Şivesi falan güldürürdü. Herkes öyle olmaz elbette ama cana yakın, anadolu çocuğu izlenimi veriyorlar