Eskortları takip eden eski sevgilimi çok özledim. Tekrar yazmalı mıyım?

Egosunu tatmin etmek istemiyorum

Ayrıca eskorta giden erkek eksik erkektir

Eskorta giden erkeğe dokunmam bile

Folloşa dokunan erkeğe dokunulur mu. Ayrıca erkek adam sevişmek için para vermez

Peşimden koşsun istiyorum ezik zaten

Fakeden yazdığında terslemeseydim keşke :(

Onu yapamam ya egosu tavan yapar hiç aramaz

Birbirimizde ekliyiz ama hikayelerime bakmıyor :( o yüzden fake hesapla gelmişti zaten onu da mahvettim

Neyse artık dönmezse yazarım canım sıkılınca bırakırım yapacak bir şey yok

Teşekkür ederim

Instagramdan dm atan erkeğe erkek demem bile

Eskortla yatan erkeğe dokunmam bile

Görmediği kıza yazanın da eskorta giden de bi farkı yok

Kimseyi paramparça etmedim bana boşuna beddua ediyorsun

Asıl ben senin gibi 1 tane kadın yüzünden bütün kadınları düşman bilip canlarını yakmaya çalışan erkekleri anlamıyorum. Müstehak size.

Bu arada başıma ne geldiyse eski sevgili travması olan yarım erkeklerden gelmiştir. Onlara olan öfkelerini benden çıkardılar. Nefret ediyorum.

Ben onun kötü birisi olduğunu bilmiyordum iyi birisi olduğuna inanarak sevdim aynı şeyi de 1837373 defa yaşadım, güçlü birisi olduğum için 1 kişi yüzünden hayata küsmedim.

Annem ve babam bile bana şiddet uyguladı, hakaret etti, susmaya zorladı, yeri geldi paramı çaldı, iftira attılar, polise bile gidemedim, vücudumda çoğu zaman mutlaka bir morluk ya da tırnak izi olur. Annemin batıl inançları vardır. Ben bebekken çok ağlarmışım, doğuştan akciğer hastasıydım zaten ölmeme kısa bir zaman kala ameliyat olmuşum. Sürekli ağlamamın sebeplerinden birisi de buydu sanırım, nefes alamıyordum. Anneannem ve babaannem kısa zaman aralıklarıyla vefat etti. Ben 4-5 yaşlarındayken. Annem küçüklüğümden beri beni suçlar "ağlaya ağlaya öldürdün onları, sonlarını getirdin" diye. Bazen ağladığımda hâlâ der bunu. Babam bir şeylere sinirlenir, yersiz bahanelerle beni döverdi küçüklüğümden beri. Son zamanlarda daha da artmıştı. Annem ve babam böyleyken, yani en yakınlarım böyleyken yine de insanlara küsmedim. İyi insanlar elbet bir yerlerde vardır dedim. 10 yıllık bir arkadaşım vardı. Normal bir hayatı vardı, arkadaşları vardı, çevresi genişti. Annesiyle arası bozulmuştu her seferinde ben evimin kapısını açtım ona, kendim daha zor durumdaydım ondan ama onun zor zamanında yanında oldum. O ise tabiri caizse beni iğfal eden adama göz dikti, beni sokak ortasında onun gözü önünde dövdü. Ben de seviyordum o adamı o zamanlar, gözüm hiçbir şey görmüyordu. 2 sene görüşmek istemişti benimle zaten, sever zannetmiştim. 18 yaşındaydım o zaman. İlk sevdiğim değildi son da olmadı. 17 yaşında istismar edildiğimde beni istismar edip üstüne hakaret eden hatta iftira eden adamdan şikayetçi bile olmadım. Seviyordum işte güya onu. Gittim çocuk esirgeme kurumunda kaldım günlerce. Ondan sonra yine birçok insan tanıdım, hepsinin iyi olduğuna inanmak istedim, inandım. Ama sonuç hep aynı; şiddet, iğfal, kullanılmak, ihanet, hakaret, kimi zaman tehdit... Bu soruda bahsettiğim çocuk da güya çok iyiydi başta, bana zarar verenlerden intikam bile alacaktı. Güzelliğine, masumluğuma vurulduğunu söyledi. Ama kendisi de iğrenç bir insan çıktı işte.

Yani diyeceğim o ki, ben insanlar yüzünden yaşadığım bunca felaketten sonra bile hayata küsmedim, sen de basit bir insan için küsme bence. Neler neler var hayatta.. ben bir gün dahi gün yüzü görmedim dünyada iyi insan sayısı da çok çok az belki bizlere denk gelmez ama sadece bir insan için yapma bunu kendine.