Evleneceğiniz kişinin maddi durumu sizin için ne kadar onemli?

Çocukları en iyi annesinin yetiştireceğini düşünüyorum çünkü. Başka birilerine emanet etmektense annesinin bakması en güzeli.
Ayrıca evde kös kös oturmalı diye bir şey yok. Spor yapabilir, kurslara gidebilir, hobiler edinebilir, kendini geliştirebilir. Ne diye illa gidip çalışsın ki bir yerlerde. Kendi işlerimizde çalışır yardımcı olur bu yeterli

Söylediklerimi iyi okumadın sanırım? Bir üniversite mezunuysa veya mesleği varsa çalışmasına karışamam dedim zaten. Zorla çalışmayacaksın diyen yok. Onca zaman meslek edinmek için verdiği emeği hiçe sayacak değilim. Ama kendimi eşimin çalışmasına gerek kalmayacak kadar rahat edeceğimiz maddi özgürlüğe ulaşmak için hazırlıyorum şimdiden. Maddi durumumuz yeterli olupta canımız istediğinde gezip tozmak evde rahat rahat oturup hobilerini gerçekleştirmek varken birinin gidip çalışmak isteyeceğini hiç sanmıyorum.

Bu ne önyargı baya baya kendi kendine beni tanımadan sınıflandırıyorsun. Çocuğu yetiştirmek tabikide hem anne hem baba görevi bunun dinle alakası yok aile sorumluluğuyla alakalı ayrıca. Ama toplumda genel olarak erkekler çalışan taraf olduğu için haliyle çocuğa bakma sorumluluğu çoğunluk anneye düşüyor. Ayrıca 1,2 yaşında çocuğa mecbur annesi bakacak değil mi bunun emzirmesi vs. Sürüyle olayı var. Bu süreçte zaten kadın çalışmıyor maddi durumumuz yeterli olduğu sürece devamında ne diye çalışsın. Kendine zaman ayırsın, hayatını yaşasın illa çalışmak zorunda mı

Benim hiçbir şeyi kadına yıktığımda yok. Evde kim olursa o daha çok bakar. Maddi durumumuz yeterli olacağı halde o kadar meraklıysa çalışmaya gitsin çalışsın bende bakarım çocuklarımıza hiçte sorun etmem. Zaten planlarım kendi işlerimde çalışarak hayatım boyu olabildiğince evde ailemle olmak üzerine kurulu. Ev erkeği olmayıda sorun etmem yani. Ben el işinde yıllarca çalışmayı planlamıyorum eşim illa buna meraklı olacaksa zorla çalışamazsın diyecek değilim

Evet karşıyım dedim sözümünde arkasındayım. Bir mesleği olmadığı sürece başka birinin işinde veya bir fabrikada felan çalışmasını istemem. Ki zaten baştan iyice tanıdığım huylarını tanıdığım biriyle sevgili olurum ve bu konularda anlaşılan kafalarımızın uyduğu biriyle evlenirim. Yani eşime karışmam zaten benzer düşüncelerde olduğumuz biri eşim olur. Eşimi çalıştırmamak rahat ettirmek istiyorum kendine zaman ayırsın istiyorum bunun neyi kötü acaba?

Yoo o eskiden falan değildi çocuk 6 yaşında ilkokuluna başlayana kadar en doğrusu ailede eğitim görmesi. Ne diye 2,3 yaşındaki çocuğu başkalarının gözetimine kreşlere bırakıp geçelim. Bu sorumluluktan kaçmaktan başka bir şey değildir. Ayrıca belki kısa süreçte 2,3 çocuk olacak veya ikiz, üçüz vs olacak. Ömür boyu 1 tanecik çocuk mu yapacağız illaki😅

şu an valla resmen boş duyar yapıyorsunuz😅Söylediklerime rağmen hala eşine karışamazsın demek falan saçma😅
Biri eşim olduysa zaten birbirimizi çok net tanımışızdır ortak düşünceler paylaşılmıştır, fikirler ortaya dökülmüştür her konuda anlaşılmıştır. Örneğin bir öğretmenle evleneceğim diyelim tutupta bırak mesleğini diyecek değilim. Fikirlerimi söylerim benim çalışmasından yana olmadığımıda söylerim ama mesleği bu olduğu için zorlamam. Kendi kararına bırakırım. Ama mesleği yoksa bir fabrikada vs öylesine bir işçi olmasına izin vermem mesela karışırım dediğim şey bu ki bunuda baştan söylerim zaten kabul etmiş olur yani eşim olduktan sonra değil.

Bizim neslimizde 5,6 yaşlarına kadar mahallede arkadaşlarıyla büyüdü.5 yaşında anasınıfına başladı değil mi? Biz asosyal olmadık çocuklar niye olsun acaba?5 yaşına kadar çocuğu eve tıkıpta hapis hayatı yaşatacak değiliz ya tabikide sosyalleşecek🤣

Öncelikle benim eşim sonuçta. İstediğim gibi karışırım o da bana istediği gibi karışabilir. Ne demek karışamazsın falan yani. Birbirimizin isteklerine saygı duymayacaksak birbirimizi rahatsız eden şeyleri bir taraf istemiyorum dediği halde yapacaksak ne diye evleniyoruz? Evlilik bu ortak noktalarda olur, fedakarlıklarda olur. Maddi durum yeterliyken, elinde meslek olmayan birinin fabrikaya giripte zor şartlarda çalışması mantıklı falan değildir. Ne diye eşimin böyle bir zorluğa girmesine göz yumayım

Benim oldığum yer küçük. Burada çocuklar hala sokaklarda oynuyor hala mahalle kültürü var öyle apartmanların aralarına doluşmadık. Yani burada çocuklar hala sokaklarda sosyalleşiyor bizim zamanımızdan çokta farklı değil durum. Eski zamana bakarak değil yaşadığım çevreyi vr şartlarını göz önünde bulundurarak bunları söylüyorum. Fazla önyargılısınız diye boşuna demiyorum

Şöyle düşünün benim kız arkadaşlarımın olması eşimi rahatsız eder. Haliyle bu duruma karışabilir ve bana kızlarla arkadaş olma diyebilirim. Bende onu rahatsız edecek davranışlardan kaçınmayı tercih ederim.
Yani sonuç olarak eşler birbirine mantık çerçevesinde karışabilir. Bu bir gerçektir.

E bende başından beri bunu söylüyorum zaten. Çok iyi tanımadan, güven duymadan, ciddi ilişkiye adım atacak biri olmadan sevgili bile olmam ben. Sevgililik evliliğe atılan ilk adımdır benim için eğlencelik ilişkilere karşıyım.
Bu nedenle zaten biriyle evlendiysem karışacağım bir konu yok demektir. Her konu evlenene kadar konuşulmuş tatlıya bağlanmıştır zaten.

Herkes hakettiği gibi biriyle olur inşallah diyelim😅