Sürekli ayrılan sevgililer nasıl kalıcı olarak barıştırılır?

Erkeğin sürekli sorun çıkarması, kızın çoğunlukla ayrılık taraftarı olması ayrılmaları gerektiğinin en büyük delili değil mi sence de? Seven insan sürekli sorun çıkarmaz ya da her sorunda ayrılmak istemez ki. İlla ki ilişki anlaşmazlıklar olur, tartışmalar olur. Ki olması da gerekir. Çünkü bi ilişkide hiçbir anlaşmazlık, tartışma vs yoksa bi taraf Fazlaca alttan alıyor sabrediyor demektir. Ki bu da sağlıklı bi ilişki değildir. Bi yerde patlar. İlişki de asıl önemli olan her ne olursa olsun ciddi bi sorun olmadığı sürece orta yolu bulabilmektir. Seninkiler çoktan o bağı koparıp atmışlar. Uzaklaşsınlar ki daha fazla yormasınlar, yormasınlar, üzülüp kırılmasınlar.

Gerçek anlamda sevgi, saygı, hoşgörü, anlayış ve bağlılık varsa çözülmeyecek sorun aşılmayacak engel yoktur. Tabi aldatma, şiddet vs gibi şeyler için söylemiyorum bunu. Onlarla bi baksana. Huzur yok, güven yok, mutluluk yok, keyif yok, sevgi yok, saygı yok, bağlılık huzur ve hoşgörü yok. Bunca yokun arasında taş olsa çatlar gider değil mi? Benim askerliğimin üçüncü gününde sözlü olduğum kişi başkasını seviyorum onunla evlencem diyip gitmişti. Aradan 3 ay geçti. Bi gün ablası aradı. Gittiği kişi önce en yakın arkadaşıyla aldatmış, sonra kızı en yakın arkadaşına pazarlamaya kalkışmış. Arkadaşı kızın karşısına çıkıp öpmeye dokunmaya çalışınca kız vurmuş dudağını patlatmış. Çocuk kızı fena dövmüş nası arkadaşımla yatmazsın diye. Bana bunu anlatıp yardım istedi. Aslında o kız beni hiç sevmedi. O gittiği çocuğu unutmak için benimle beraber oldu. Bu durumda insanların büyük kısmı kılını kıpırdatmaz beter olsun der değil mi? Ben diyemedim. Çünkü gerçekten seviyodum onu. Arkadaşımı aradım, çocuğu buldu kafasını gözünü patlattı. O korkuyla daha kızın karşısına çıkamadı arayıp soramadı. Dedim ya sevgi varsa çözüm mutlaka var. Yeter ki gerçekten sev.
Uzun oldu kusura bakma lütfen ama şunu da eklemem lazım.
Günlük hayatta çok fazla sıkıntıya, strese ve soruna maruz kalıyoruz zaten. Sevdiğim dediğim kişinin benim yaslanıp nefesleneceğim ağaç gölgem, hayatın fırtınalarından kaçıp sığındığım limanım olması gerek. Aynı şekilde benim ona. Seninkiler sıkıntıya sıkıntı, strese stres ekliyorlar birbirlerinde. Bide bu açıdan konuş arkadaşınla. Daha fazla yormasın kalbini, duygularını. Hem kendinin hem de onun.

Ama öyle gerçekten. Sevgi yormaz, üzmez, kırmaz. Dinlendirir, nefes aldırır, rahatlatır, sorunlara çözüm olur. Dediğim gibi sığınacak liman, dinlenecek ağaç gölgesi olur. Ben sürekli tartışmak, kavga etmek, üzmek-üzülmek için sevmiyorum ki. Kimse bunlar için sevmez. Çok sevdiğim bi söz var. Kimin söylediğini unuttum ama. "Herkes iyi insan arayıp duruyor. Ama kimse iyi insan olmak için bir şey yapmıyor." Şimdilerde sevgi dediğimiz şey o kadar günü birlik oldu ki. Eskiden gerçekten çok kıymetliydi bizim için. Benim üç kız arkadaşım oldu şimdiye kadar. 2 si aldattı ki birinden yukarıda bahsettim. Diğeri de arkadaş gazına gelip beni denemeye çalıştı. Bak üçü de hiçbi zaman Hüseyin üzdü, kırdı, haksız yere kızdı demedi. Diyemez de. Çünkü her zaman haklıysam kızdım, bağırıp çağırdığım da olmuştur. Ama o öfkeli halimde bile kırmamak için çok dikkat ettim. Haksızsam ne yaptım ettim hatamı telafi ettim, gönüllerini aldım. Yani böyle olmak gerek. Ben annemden doğru sevmeyi böyle öğrendim. Allah biliyor asla pişman olduğum bişe yok, keşke dediğim bişe yok. İçim hepsi için de çok rahat. İlişkin varsa sabretmen gerekecek, alttan alman gerekecek, özür dilemeyi bilmen gerekecek. En önemlisi erkeksen karşında bi kadın olduğunu unutmadan davranman gerecek. Ve hayatında biri varsa iki kişilik düşünmek ve yaşamak gerecek. Her nerde olursan ol o aklında, kalbinde olacak. Bişe yaparken bi yere giderken o aklına gelecek. Buna üzülür, buna kızar, bu hoşuna gitmez diyeceğin ne varsa uzak durman gerekecek. Çünkü üzmek için, kırmak için, kötü hissettirmek için sevmedin ki.

Dışarıdan görünen erkek daha sorunlu, soran çıkaran biri. Demişsin sonrası yok. Ama okuduğum kısımla ilgili şunu söyleyebilirim. Erkek öfke kontrolü konusunda sorunlu. Ve birbirlerinde yerleri kalmamış maalesef. Bi gerçek var ki gitmek istediğini söyleyen birinin aklı, kalbi ve ruhu çoktan yola çıkmıştır. Arkadaşın onda değil hatta bence sevmiyor da artık. Sadece geçen onca zamandan ve yaşananlardan dolayı kıyamıyor. Ama her halükarda orada sevgi yok, saygı yok, hoşgörü yok. Yolda kalan arabayı ite ite götürmeye çalışıyolar. Sonsuza kadar itemezler o arabayı, bir yerde güçleri bitecek. O noktaya gelirlerse çok fazla üzülüp kırılacaklar. Arkadaşınla konuş, o noktaya gelmeden yolları ayırsınlar. Belki gerçekten seviyorlar ama birbirleri için doğru kişi değiller.

En son ne olur biliyo musun? Biz bitirecekken sen araya girdin, bu yüzden daha çok kavga ettik daha çok üzüldük olur. Bi yerden sonra gerçekten bırakmak gerek. Çiçekler bile kendi toprağı olmayınca, yeterli güneş ve su almayınca açmıyor değil? O çiçek o toprağın çiçeği değil arkadaşım 😊

Sohbet için çok teşekkür ederim. Benim açımdan çok keyifliydi. Ayrıca gerçekten ne söylediğimi anlamak isteyerek dinlediğin için de teşekkür ederim 😊

Yaşanmışlık fazla olunca ister istemez bi çok şeyin ayrımını yapabilir oluyor insan. Doğru sevmeyi sevmeye sevmeye, güvenmek için epey zaman gerektiğini yıka yıka, hayal kurarken çok uçmamayı altında bıraka bıraka öğrettiler. O kadar çok şey anlatmak istedim ki sana. Çünkü gerçekten anlamak, sorgulamak için dinleyen o kadar az insan var ki. İnsan bulmuşken anlattıkça anlatası geliyor insanın. Kısa da olsa seninle denk gelmek, kısa da olsa sohbet gerçekten çok keyif verdi ve mutlu etti. Umarım hayat yolundan çiçekler ve çiçek gibi insanlar eksik olmasın 😊

Teşekkür ederim. Umarım yine denk düşer yollarımız. Seninle tekrar sohbet etmeyi, bişeleri paylaşmayı o zaman da çok isteyeceğime eminim 😊

Teşekkür ederim her şey için, hoşçakal. Kendine, kalbine ve duygularına çok çok iyi bak 😊

Teşekkür ederim 😊