Tanımadığım biriyle evlenmek zorunda bırakıldığım için kendimi değersiz ve mutsuz hissediyorum. Kaçmam doğru olur mu?

Ben liseden mezun olalı 3 yıl oldu akılsızlık edip ilk sene hemşirelik geldi gitmedim mezuna kalıp iyisini yaparım diye diye elimdekinden oldum. Dersane yok işe girip çalışmak yok doğru düzgün internet olmuyor.
Üstümdeki bir kot bir pantolondan bile önce anne babamdan sonra mahalle cevre baskisindan cok çektim. Dayak yedim. Sürekli evdeydim cunku arkadaslarim gittiler ben kaldim.
Depresyona girdim.
Babam olacak adam basina bir is gelmeden onu evlendirelim niye evde besliyoruz dedi tanimadigim bir adama verdi.15 gunluk evliyim daha ama asiri mutsuz ve depresifim. Kendimi değersiz hissediyorum.3 kere intihar girisiminde bulundum beceremedim her seferinde beni engelledi.
Anlayisli biri olgun bir adama benziyor ama ben hayatimi yasamak okumak gezmek basrolunde ben olan bir hayat istiyorum. Kucuk bir ev bir arabam olsun bir isim olsun baska hic bir sey istemiyorum. Bu kadar seyin ustune evlilik coluk cocuk istemiyorum.
Onunla bunu konustum ama seni asla bırakmam ben seni istiyorum. Söylediklerini evliyken de yapariz diyor. Yemek yapmayi bilmiyorum iş yapmayi bilmiyorum sana karilik yapamam pişman olursun bırak gideyim boşanalım diyorum ögrenirsin diyor tersliyorum gülüyor ya da alttan alıyor.
İstemediğim halde hediyeler alıyor. Ben ne yapacam? Kaçmak var aklımda komşum bana sürekli akıl veriyor kadın sığınmaya gitsem hem kalacak yer hem işim olur sonra sınava da calisir okurum yurt derken hayat kurarim diye dusunuyorum. Mantikli mi?