Uzun bir ilişkiden çıkmak?

8-9 aylık bir sevgilim vardı. bir ortamda otururken Kendisi tanışmak istemişti ilk adımı o atmıştı. Uzakta olduğu için 2 ayda bir buluşurduk. İlk aylarda hiçbir sorun vs. yoktu ama sonradan tartışmalar olmaya başladı. Haklı veya haksız farketmez hemen sinirlenip olayı büyüten birisiydi. Haklı ben dahi olsam olayları hep alttan alırdım. Ama o konu açılınca haksız olan ben olurdum yinede sesimi çıkarmazdım. Kaybetmekten korkuyordum çünkü.. kendisi Hemen kestirip atabilen birisiydi. Tartıştığımız zaman konuyu ayrılmaya getirirdi ama ben her defasında gururumu ayaklar altına alıp yalvarırdım gitmemesi için. Yine her defasında çabalardım bu böyle 3-4 ay devam etti sonradan buraya taşındı. Tartışmalar azalmıştı birbimizi görünce o gün tartışmış dahi olsak buluşunca her şey çok çabuk toparlanıyordu. Diğer ilişkilerime göre en uzun ve en güzeli gibi geliyordu. Ona her zaman çok özel biriymiş gibi davrandım. Çocuk gibi sevdim. Trip attığı zaman elim boş gitmezdim yanına.. Çok farklı gibi geliyordu bana sanki doğru insanı buldum düşüncesine girmiştim. O kadar çok gözüm bulanmıştı ki ailemle tanıştırmak gibi bir hata bile yaptım. Biraz fazla geniş tabiri caizse özgür birisiydi. Çalıştığı yerde kendisine yazan olduğunda engellemek veya kısa kesmek yerine “arkadaşça” konuşmaya devam ederdi. Bikaç kez bana söylemediği zamanlarda yakaladığım dahi olmuştu ama yinede kaybetmek istemedim. Tartıştığımız zaman sinirlenip aklına geleni direk söyleyebilen birisiydi. Karşısında oturup ağlasam bile bana “Ölsen umurumda değilsin” diyen birisiydi. Yinede çok sevdim çok çabaladım. Bu 9 aylık sürede belki 4-5 kere ayrıldık barıştık. en son ki tartışmamız da bahanemsi bişeyden olmuştu ağır kelimeler kullandı tekrardan ama bu sefer ben ona “Benimle bu kadar kırıcı konuşam biriyle olmak istemiyorum” demiştim ondan sonra konu tekrardan ayrılmaya geldi.1 hafta oldu ayrılalı birbimizi arama dışında heryerden engelledik ama en son 2 gün önce aradım bana önceki ayrılışlarımızdaki gibi “Seni istemiyorum sevmiyorum sadece anılarımızı unutmaya çalışıyorum onun içinde zaman gerek” tarzında şeyler söyledi ağlayarak. O gittiğinden beri depresif bunalımdayım eve gitmek istemiyorum sokağa çıkmak istemiyorum heryerde onunla anımız olduğu için ben hiç unutamıyorum.. Şimdi ise o gitti bende gittim ama bir yanım hala kalması için ısrar ediyor.. Ne yapıcam bilmiyorum Lütfen yardım eder misiniz? :(