Aşka inanmayan birine aşkı nasıl anlatırdınız?

Aşk, zehirli ama dünyanın en lezzetli meyvesi gibidir. Zehirli oldugunu bilirsin ama onu yemek o kadar mükemmel ve hayat dolu hissettirir ki tüm yaşamın ışığının içine aktığını hissedersin ve yemekten vazgeçemezsin. En sonunda zehri seni sardığında acısını bile tebessümle kabullenirsin ne olursa olsun yaşamak güzeldi dersin. Delilik değil de ne?

Sadece şunu dersin "senin o kocaman merhametli ve güçlü kalbin her attığında benim adımı söylese sen bir şey kaybetmessin ama benim kalbim senin adını söyleyince benliğini buldu hayatım kolaylaştı senin hayatını kolaylaştırsam eger bi sorun olursa geri iademiz mevcuttur😅"

Gustave Flaubert'in aşk tanımı;
"Merak. Birine karşı, ansızın, bir merak duymaya başlarsınız, korkunç bir merak. Onu tanımak, onunla doğmak, dünyaya onunla yeniden gelmek tek amacınız haline gelir. Aşka en uzak cümle, senden nefret ediyorum değil, bilmek istemiyorumdur."
Yazarın dediği gibi bence aşk budur.

İnanmayan biri aşkı deneyimlemesi gerekir. Aşkı yaşaması gerekir ondan sonra inanıp inanmamak ona kalmış. Platonik aşık olmaya başlayarak kendini delirte bilir mesela. Karşılıksız sevdiğimi hatırlıyorum da çok acı verici ama bir o kadar da ders çıkardım. Aşkı birinin anlatabileceğine inanmıyorum desem. Herkeste farklı bir tat ve renk haline dönüşüyor. Dini inanç gibi. Ama sevmeyi deneyebilir insan.

Aşka inanmayan biri, aşkı yaşamadan anlamaz. Anlatmak yetmez bazı şeyleri yaşaman lazım. Midende uçan o kelebekleri, göğsünün tam ortasinin heyecandan yanışı, onu görünce yüzünü kaplayan o kocaman gülümseme...

Aşkı yaşayıp kapattım. Yaşanılması gereken bir duygu. Ben bir daha yaşamayacağımı kabul ettim, ondan sonra varsın kalbime kimse yerleşmesin. Gözüm arkada kalmaz. Ömrümün sonuna kadar yeter bana, onunla yaşadigimiz o anlar...

Barişş karsina biri cikar ins senin oldugun gibi seven biri sadece seni arkadas olarak kaybetmek istemiyorlardir senden çekiniyorlardir öyle de var kafa dengi birisin

Hiç anlatmam, inanmasın en doğrusunu yapıyor

Hiiç uğraşamam. Kendi beyni yok mu gitsin ogrensin öyle gelsin beni de uğraştırmasin😂

Şahsen kendi doğru yaşayamadığım ilişkilerimde bile o hislerin tarifi yok denilebilir.. O kişiyi görünceki o hızlı kalp atışları ve sonrasında oluşan o anlamsız sırıtışlar.. Tabii karşılıklı olunca daha güzeldir sanırım.

Anlatamam yola ikna edilmişler. ile değil inananlar ile çıkılır.. zira inanmada da zaten bir sürprizi Yok kavuşunca aşk denmiyor ona bir şey kalmıyormus geriye

Anlatmazdım. Bir de laf anlatmayla vakit harcayamam. İnanmıyorsa kendi kararıdır inanmak istiyorsa da kendi öğrensin.

Anlatmak zor hissettirmek lazım ama illada anlatacaksam bir şiir ya da sözle anlatırdım ona karşı duygularımı ifade edince anlardı belki