Aklınızdan çıkmayan birisi var mı?

Hem evet hem hayır. Benim hikayem ilginç aslında. Bundan 6 sene önce, üniversitede ilk senem ilk aylarım, sınıfta bir erkek dikkatimi çekti, hayatımda ilk defa birine karşı bir şey hissetmiştim. Arkadaştık, bana benim istediğim şekilde bir yaklaşımı olmadı. Arkadaştan kastımda mesafeli yani sınıf arkadaşı yakın değil. Yaşım küçük, dedim kendi kendime kızım dertsiz başına dert açma, bırak bu konuyu olcak iş değil dedim. İnanırmısın, o an gerçekten ona karşı olan hislerim azaldı. Zaten bende başka bölüme geçtim. Artık aynı sınıfta değildik. Artık aynı ortamda bile olmamamıza rağmen senede bir kaç defa olcak şekilde mesajlar atıyordu. Ben nasılsa beni arkadaşı olarak görüyor diye önemsemiyordum. Bir kaç kez dışarıda buluştuk. Bir akşam beni yemeğe davet etti, baş başa yemeğe gittik öyle keyifliydi ki :) Aradan seneler geçti. Geçen sene bana mesaj atıp flörtleşmeye başladı :) Şaşırdım , nerden çıktı bu diye. O kadar kibar ve ilgiliydi ki anlatamam. Sanki dileğim oydu ve gerçekleşmişti.5 ay kadar yazıştık. Tam buluşacağımız zaman, birden iletişimi kesti benimle :) Başlarda anlam veremedim. Baktım sevgilisi vs yok. Nerde hata yaptım dedim. Sonra farkettim, maalesef soğuk davranmışım. Her erkek gibi ısrarcı biri değildi. Sanırım istenmediğini düşündü. ya da ben kendimi avutuyorum. Herşeyi ile bana en uygun kişi oydu. Zamana bıraktım. Aylar geçti. Ne aradı ne sordu. Artık ona bir şey hissetmiyorum. Ne yapıyor umrumda değil. Neden geldi neden böyle yaptı bilmiyorum. Ama ara ara aklıma geliyor keşke olsaydık diyorum.