Açıkça tahammülüm yok, seni arzulamıyorum ancak seni seviyorum?

1yılı aşkındır bir ilişkim vardı. Son zamanlarda sürekli ayrıl-barış yaşıyorduk. Karşı taraf bana olur olmadık sebeplerden doluyor ve kinleniyor. En basiti annesiyle dışarıda olduğu gün onu neden sürekli aramışım, rahatsız etmişim neden saygım yokmuş? Ancak o gün buluşma ihtimalimiz vardı, onun için baya yol gidecektim bu yüzden arıyordum. Ya da benim evimin oraya gelmiş neden onu 10 dakika bekletmişim? Aylardır bana karşı fiziksel anlamda çok isteksizdi ve ben konuyu açmaya çalıştığımda üstünü kapatıyordu. Dün en sonunda ayrılırken açık açık "evet seni istemiyordum çünkü o yüzden seninle olmadım" dedi. Bu esnada ben aşk doluyum, tutku doluyum ona karşı ve çok kötü kırıldım. Bir de hala yok seni seviyorum, sen beni bu hale getirdin diyor. Aşk böyle bir şey mi ya