Güzel ilişkiye başlamak ama uzak mesafe olması?

Yaa şöyle ki istemeyeceğim biri değil çok yoruldum yemin ederim bak bi de kim kpek muamelesi yaparsa p daha iyi oluyor buna inandım 2 sene boktan insanlarla geçti yıprandım bu insan anlayışlı seviyor sevgisini hissettiriyor değerli hissettiriyor sevemeyeceğim biri değil kafa yapımız uyuşuyor onun yanında daha rahatım huzurluyum kendimi baskı altında hissetmiyorum kendimim çekinmiyorum sevemeyeceğim bir durm yok zaten çok istiyordum ama kafamda çok kurdum beynimin içi o kadar dolu ki olumsuz düşünceler gitmiyor ailem bayram gününden bu yana kavga halinde ona da kafamı çok takıyorum hatta ona taktığım için bu ilişkime odaklanamadim ya da daha fazla olumsuz senaryo oldu hayatım da doğru düzgün ilişkim olmadı doğru düzgün teklif eden kimse olmadı yakınımda yani çevremde ben bunun acısını çok çektim ne jsteyen ne seven bazi arkadaşlarım köpek gibi istendi sevildi bende yoktu varsa da gösterilmedi gösterilmeyen sevgj neye yarar umudumu kestim en son biriyle tanıştım iş yerindeyken baya ısrar ettirdi tanışalım diye ama baya benden 7 yaş büyük sonra tanıdıkça aslında sevmediğini sadece kendisine ırgat aradığını anladım ve yine düşüş çok ağlamıştım bu yüzden bu mevzular da beni çok yordu kendimi kapattım. dekren bir kaç ay sonra belki de bir iki ay sonra bu insanla tanıştım şu an çok memnunum ondan Allah razı olsun uzak mesafe ama anlayışlı en azından anlayışlı sıkboğaz etmiyor değer veriyor yaa değer onun tarifini yapamam ben olmamasından korkuyorum ama. korktugu başına gelirmiş yaa insanin k yüzden Allahıma bırakıyorum olumsuz senaryolar benim elimde değil yaşadığım olaylar travmalar beni bu hale getirdi şu an bunu nasıl atlatirimin derdindeyim eminim. ona anlatsam anlar beni bu konuda

Buna ne diyeceksin peki yorum yapman gerekirse

Neyi