Çok özgüvensizim galiba?

Ayrıldıktan sonra dating app ler indirip (sadece kafa dağıtmak amaçlı) yeni birileriyle tanışmak istedim tek eşleşme bile alamadım. Aslında tipsiz değilim ama kiloluyum. Son 1 hafta iştahım hiç yoktu krizi fırsata çevirmek adına yemeyi kestim. Bi 3 4 kilo verdim. Adımlar atıyorum ama bu kişiyi elimden kaçırmış olma hissi beni çok yaralıyor. Bir daha geri dönüşü olmayacak bir şey.

Bu dediklerini kendi kendime hep düşündüm ilişkiden önce de düşünüyordum neden bilmiyorum ama çok ütopik geliyor. Sanki içimde başka birisi daha var ve ben sürekli onunla çalışıyorum gibi. Hani bi işe başlarken olmayacağını bile bile denersin ya olmayınca da zerre şaşırmazsın. İnançla da başlasam inançsız da başlasam benim için bu.

Artı olarak bundan sonra ne başarırsa başarayım aklım hep burada kalacak "keşke yanımda olsaydın da buna şahit olsaydı " mantığı. Çok değer veriyorum çünkü.. hala.

Hmm anladım. Yeni insanlar tanımak konusunda da zorlanıyorum. Yani çevremde çok kadın yok gidip bir cafede kesişip masaya gidip tanışmak ta çok cringe. Yani insanlarla tanıştığım zaman yüz yüze genelde anlaşıyorum samimiyet kurabiliyorum ama tanışmak.. 😪