Yorgun ve tükenmiş hissediyorum?

Eşimle evliliğimiz ite kaka devam ediyor çocuk olduğu için içimde yaşama sevinci kalmadı sessiz biri oldum öncesinde gülen eğlenceli biriydim zamanla değiştim eşim konuşmaz gülmez gezmeyi seviyordum tüm ısrarıma rağmen gelmezdi kitap okumayı seviyorum uzak sakin yerlere gidip termosu alıp gitmek isterdim olmadı hiç. okulu bitirdim ama atanamadim yeniden başlamak istiyorum fakat kendimde o gücü bulmuyorum eşimin desteği yok bana sadece kırıcı konuşuyor kendi ihtiyaçları için geliyor yanıma istemediğim zaman ise gergin ve sinirli oluyor kendimi çok değersiz eşya gibi hissediyorum sessizce bi köşede ağlar oldum kendimi taniyamiyorum kimseye anlatıp konuşamıyorum insanlar başkasının mutsuzluğu ile mutlu olur hale geldiler bu yüzden anlatmak istemiyorum kimseye buraya yazıyorum en azından buradakiler yabancı