Nişanlımın annesiyle yaşadığım sorunlar?

24 yaşındayım. 1 senelik bir ilişkim var. Nişanlanalı 2 ay oldu. Nişanlımın annesi biz daha nişanlanmadan, kızlar evlenince baba evinde gördüğü günü göremez. Benim kızım da göremedi diye bir laf söylemişti. (kızı boşanmış). Nişanlıma söylediğimde annesiyle konuştu ve bana gelip sen yanlış yönlere çekip gereksiz alınmışsın demişti. Bunu unutup yola devam ettim. Ancak nişanlımın olmadığı bir buluşmada ben kocamı evlendirsem üzülmem ama oğlumu evlendirsem üzülürüm deyip ağlamıştı. Bu arada oğlu için o benim bebişim evin en küçüğü, o hiç gözümde büyümez o bebiş diye dile getiriyor. Bunun üstüne de devam dedik. Ama kafalar karıştı tabi. Aradaaa bir sürü olay var ama anlatamam burada sanırım. Sonuna geleyim. Nişanlandık ve yemeğe davet edildim. Yemekte durduk yere oğlun olursa oğlunun adına kaynının adını koyacaksın dedi. Bende farklı düşüncelerim olduğunu dile getirdim. Olmaz beklentiye girer dedi. Bende böyle şeylerde beklentilerin olmasını pek doğru bulmadığımı söyledim. Sonra modum düştü. Ve bir suskunluk sardı beni. Çünkü daha hamileliği geçin evli bile değilim. Sonra mutsuz olduğum için beni mutfağa çekti. Bu tavrın ne dedi. Bende ben daha evli bile değilim bu şekilde demeniz doğru mu dedim. Adını ne isterseniz koyarım desen ne olacak. Bende zamanında koymuştum. Kayın babamın istediği ismi dedi. Bizde bazı kurallar var. Her pazar bağımıza geleceksin. Her bayramı bizimle tatile gelerek geçireceksin. Tarzında şartlar sunmaya başladı. Nişanlım anne ne alaka şu an onlar dediğinde de oğlum iyi düşünün yoksa Ayşe olursunuz haa (boşanan kızı) deyip yüksek bir sesle üstüme geldi ve ağlamaya başladım. Nişanlım beni savunacakken de bende mi şimdi ağlayayım dedi ve onu susturdu. Ertesi gün kadın ağlayarak annemi arayıp kızın saygısız bana cevap verdi. Ben kendimi ezik hissettim dedi. Onun kızı (görümce) telefonu alıp, diğer gelinlerimiz bizim karşımızda susuyor. O böyle konuşursa onlar da onu örnek alır dedi. Annem şoka uğradı tabi. Annem sırf benim hatrım için bitsin kelimesini kullanmadı. (Gelinler çalışmıyor. Durum ve konum olarak daha farklıyız) Velhasıl kelam nişanlıma güvendiğim için el ele baş ederiz diye düşünüyordum. Ancak şu an o da tanıdığım insan değil. Nişandan önce sen onlara bakma nabza göre şerbet veririz evlenince diyen insan. Evet bağ kuralına da bayram kuralına da uyulacak çünkü ben istiyorum ailem değil demeye başladı. Sebebi de ailesiyle oturup içiyorlarmış. Benim ailem içen insanlar değilmiş o yüzden pazar günlerini bizim evde hiçbir zaman geçirmezmiş. Yani mükemmel şoklar içindeyim. İnandığım ve güvendiğim insanı artık göremiyor gibiyim. Nişandan önce alkolü gerekirse senin için bırakayım diyen insan. Annemi arayıp kızına söyle içkime karışamaz demeye başladı. Mantığım kesinlikle onaylamıyor en başından beri. Tek güvendiğim nişanlımın sevgisi ve ona olan güvenimdi. Şimdi onu da göremiyorum. Fazla uzamış bir ilişki mi sizce?