Ben mi haklıyım eşim mi?

Yine de bir insan kendisine yediremez ya bu şekilde konuşmayı. Eşim ve namus söz konusu sonuçta nereye kadar olumlu ve gülerek konuşabilir ki. Şahsen benim kişiliğime ters ben yapamazdım.

Yani senin açından da kötü bir durum tabi ki. bunca sıkıntı ve yanlış içerisinde gidip üzerine tuz biber olacak şekilde belki biz şişiriyoruz demesi senin açından biraz ağır olmuş. Sonuçta onun eşisin ve rahatsız olduğunu dile getiriyorsun..! Buna karşılık hal ve hareketler ve kullandıği cümleler hiç hoş değil. Tam olarak nasıl değişkenlikler göstermiş öğrenebilir miyim

Evet aynen öyle söylediği lafın altında yatan anlamlar fazlasıyla rencide edici. Ne demişler insanın fikri neyse zikri de öyledir. en ufak rahatsızlık ve tedirginlik duymanı bile dikkate alması gerekirken bu şekilde gamsız davranışlar sergilemesi senin açından da çok kötü, değersiz ve önemsiz hissettiriyor maalesef. Bunları üzülerek söylüyorum. Ayrıca hatasını ve suçunu kabul etmesi gerekirken şu an hiçbir açıklama yapma gereği duymadan seni umursamaz bir şekilde yokmuşsun gibi davranması da ayrı bir çıldırmalık mevzu.. son cümlede söyledikleri inan benim bile zoruma giderken senin sakin kalman imkansız. Evlilik sorumluluk ister ve içerisinde bencilliği asla barındırmaz. Sevgi ve saygı mutlaka olmalı, bunlar varsa sahiplenme duygusuyla birlikte merhamette işin içerisine giriyor. Ama görüyorum ki önemli kısımları hep bi eksik kalmış sizde.

Üzgünüm ama anlattıklarına bakılırsa eşin bir psikolog yardımıyla düzelebilecek kriterde görünmüyor. Aileden gelen alışkanlıklar olabilir ama sonuçta yaşını başını almış düşünceleri oturmuş biri artık kendisine çeki düzen vermesi gerektiğini idrak edebilmeliydi. Hadi bu kadar kötü huyu var ve bunlar törpülenebilir diyelim ama eşine bile nasıl davranması gerektiğini bilmiyor..! İşte bunu törpüleyemezsin. Çok mu seviyorsun eşini? Hala bu duyguyu barındırıyor musun içinde?

Zaten ne geliyorsa aileden veya akrabalardan geliyor. Herşeye burunlarını sokmasalar ölürler, bide işin içerisinde dediğin gibi büyü işleri falan varsa çok büyük sıkıntı, bu aileyle falan uğraşılmaz demektir. Allah korkusu olan bir insan büyü işine girmez, yatacak yeri yok bunların. Sen seviyorum diyorsun da anladığım kadarıyla ilişkiniz aşırı derecede yıpranmış..! Bu yıpranmışlık seni de tüketmiş ve yormuş. En çekilmez ilişki türüdür bu hem zihnen hemde bedenen aşırı derecede bitap düşersin ve kaldıramaz duruma gelirsin. Üzgünüm ama üstelik eşinde aynı şekilde sevmiyorsa bu daha da sıkıntı. Çünkü hem konuşma tarzı hem senin rahatsız olduğun bir konuda bu kadar gamsız hareket etmesi hiç iyi bir şey değil. Eşim veya sevgilim gelip bana başka erkekten rahatsız oluyorum diyecek bende gülüp geçicem öyle mi? Alnını karışlarım yemin ederim.

Nefret ettiğin şeyin aslında ne kadar çok fazla şeye etki ettiğini biliyor musun peki? Ego ve kendisinde hata görmeyen bir insan..! Tüm bunların yanısıra adımları atması gereken kişinin hep sen olması. Sadece bu özellik bile fazlasıyla yıpratıcı değil mi sencede? Güzel ve neşeli günlerde herkes iyidir ve etrafa mutluluk saçar, bu o kişinin çevresini düşündüğünden değilde mutlu olmasından kaynaklı..! Yoksa iyi kötü her an bu özelliğini korurdu. Canı sıkkın olunca ortaklığı paramparça edip mutlu olunca neşe saçan bir insanla uğraşmak daha da yorucudur. İnsanı içinden çıkılmaz bir hale sokar. Haksızsam haksızsın diyebilirsin ama benim kendi nazarımda düşüncelerim bu şekilde. Bu arada sizlerin yaşı kaçtı?

Yaşlarınız birbirinize çok uyumlu ve henüz ikinizde yolun çok başında sayılırsınız. Evet bizleri ayakta tutan tek şey belkide içimizde diri tuttuğumuz umudumuz. Ama bu demek değildir ki içimizde ki her umudun mutlu sonla bitecek..! Bazen yıllar neleri götürüyor özümüzden ve bizim birşeyleri boş yere heba etmeye en ufak tahammülümüz bile olmamalı.