İşin içine "asla" kelimesi girdiği zaman ben bi duruyorum çünkü ne zaman "asla" desem onu yaparken buluyorum kendimi.
Aslında baktığında hiç bir şeyi affetmemek gerekiyor ama seviyoruz, zaafımız yenik düşüyoruz ve affediyoruz. Kalbimiz mi kırıldı affediyoruz. Sonra ne oluyor telafisi olmayan yerden yara alıyoruz.
O yüzden şu ya da bu demiycem. Affedilmemesi gereken konular zaten belli herkesin. Ama en ufak bir şeyi dahi affedecek tahammülüm kalmadı benim. Çünkü bazen bazıları gerçekten affedilmeyi haketmiyor. Konu ne olursa olsun..
ilişkilerde herkes karşı tarafı kıracak yaralayacak şeyler yapar. İnsanız, normal. Bir insanın hata yapması onu kötü değil, yanlış tercih yapmış bir insan yapar. bu yüzden değer verdiğim bir insan ve ilişki ise evet affediciyimdir. Ama değer vermiyorsam bardak kırsa ayrılırım. Bu birazda bana bağlı
Hayır tabi ki de her şeyi affetmem özellikle aldatmak ihanet varsa bunlar ölsem de affetmem çünkü benim için hiç bir şekilde affı olmayacak tek konular bunlar. bu yüzden de bunun dışında ki olayları affedebilirim ya da görmezden gelebilirim. insan sevgide bazen gurur yapmamalıdır yani anlayış ve empati yapmalıdır. ama bazı şeyler var ki affı olmaz
Hoşuma gitmeyen durumlarda tolerans saglarım ama bunlar çogaldıkça kendimi sorgulamaya başlar, ve gereginden fazla verdiğim degeri yavaş yavaş geri alırım.
Körkütük aşık olmadım hiç. Şimdiki akıl ve düşüncemle: İhaneti af etmem ve eğer beni herhangi bir nedenle veya nedensiz terk edip tekrar peşimden gelip af dilerse, af etmem. Giden gitmiştir nokta