Sevilmenin kriteri var mıdır yoksa en kötü insan bile sevilebilir mi?

Aklıma Mecnun'un en sevdiğim repliklerinden biri geldi. Sevilmek için insanın kendisi gibi olmaması gerektiğinden bahsediyodu. Sevilmek için herkes gibi olmak gerek. Çok doğru ama herkes gibi olursak herkes gibi sevilmez miyiz? Biz zaten bize özel olan sevgiye hasretiz. Sevilmek uğruna çabaladıkça insan kendinden uzaklaşıyor, sonra seni seven kişi de gerçek seni değil çabalarını seviyor. Örneğin sevilmek için çok çalışıp başarılı oluyorsun ve işe yarıyor. İnsanların sana sevgi gösterdiğini sanıyorsun ama o gösterilen sevgi sana değil başarına gösteriliyor. Yani sevilen gene sen değilsin, başarın. Bu da demek oluyor ki sevilmek için verdiğiniz onca emek çöp olmuş gitmiş, gene sevilmemişsin. Emek vermekle zorlamayı birbirine karıştırmamak lazım. Nerden biliyorsun diye sormayın.