Aşk Kamyon Arkasına Yazılan Bir yazı mı? Yoksa Sahiplenmek mi?

Her insan sever, Aşık olur ve karşısındakine de değer verir. Karşı tarafla uyumlu olabilirsiniz. Renkleriniz zevkleriniz bir olabilir. Aynı yemekleri sevebilir, aynı takımı tutuyor olabilirsiniz ama bunlar evlenmek için yetmez.

Günümüzde evlilikler artık Pamuk İpliğine bağlı. Eşlerin çoğu çalıştığı için, konfor alanları, hayat düzeyleri, sosyal hayatları o kadar renkli ki, sâdâkât yemini de o kadar zayıf oluyor maalesef.

En ufak bir sürtüşmede, anlaşmazlıkta denen şu; Olursa olur, olmazsa sen yoluna ben yoluma. Hancı ve Yolcu misali Evlilikler var artık günümüzde. İşte bu kadar basit duygular...

Evlilikte Aşk, sevgi, tutku, saygı elbette olacak. Ama bunları sahiplenecek, en kötü zamanlarda yani evliliğinizi maddi ve manevi en dip noktalarında, olaylara çözüm üreten, üstesinden gelen, karşısındakine güven veren, Hayatım bununda üstesinden geleceğiz deyip, inancını yitirmeyen, psikolojik ve duygusal olarak güçlü olaylarla baş edebilen, Ailesini koruyan, sahip çıkan birisi ile olur evlilik.

Hani bir Türk Sineması vardı. AL YAZMALIM. Türkan Şoray (Asya), Kadir İnanır (İlyas) ve Ahmet Mekin (Cemşit).

İLYAS sevdiğine İhanet eden, başkasıyla yatan günümüzün ahlaksız bir karakteri idi. Ama Asya onu tüm kalbi ile seven, onu ömür boyu bekleyecek kadar sevgi dolu bir insandı. Ama karşısına Cemşit çıkmıştı. Ve ona sahip çıkmıştı. Aşk Kamyon Arkasına yazılan bir yazı değildir. Aşk sevmekti ve güven vermekti.

Sevgi Aşk'ı yenmişti bu filmde. Çünkü Sevgi EMEK ister...

Kadınlar her zaman Güvende olmak ister ve Güvenebileceği bir erkeğe sahip olmak isterler. Aşk sözde değildir. Her Gemi Güvenebileceği bir Limana varmak dâhi oraya bağlanmak ister. O vakit Her Limana yanaşılmaz...

Aşk kıymetli bir nesnedir, herkese emanet edilmez…