Bir öğretmen öğrencisine aşık olabilir mi?

12. sınıflarda oluyor zaten geneli %90'ı 18 - 19 yaşında oluyor

@Abdullah_Karakiliç Yine de etik değil. Kaldı ki böyle bir şeyin duyulduğunu bir düşünün. Şayet soruda ifade edilen şey doğruysa (umarım değildir); yüzlerce, belki de binlerce veli çocuklarını eğitim alsınlar diye okula gönderiyor ve emanet ettikleri hoca öğrencilere "aşık oluyor" (bunun adı "aşk" olmaz gerçi, ancak şimdilik en uygun tabir bu sanırım).

Normal bir ülkede ne olacağını söyleyeyim: Duyulduğu anda bütün veliler ayağa kalkar ve pek çok kamu görevlisinin görevinden alınacağı, hatta görevi ihmal, kötüye kullanma vb suçlamalardan yargılanacağı, ülke genelinde bir skandal olur.

Bizde ne olur sorusuna ise siz cevap verin: Siz, bir veli olarak, okula gönderdiğiniz çocuğunuza öğretmeni "aşık" olsa ne yaparsınız?

İnsanlar oraya, eğitim görsünler diye çocuklarını emanet ediyor. Bu cümlenin ne anlama geldiğini açıklamama gerek yok sanırım.

P. S. : Gerçekten üzerinde konuşmanın bile abesle iştigal, ve hatta utandırıcı olduğuna inandığım bir konu. Söylediklerime tepki gösterirsiniz ya da göstermezsiniz ancak bu yorum, bu etik dışı davranışı konu alan söz konusu soruya yapacağım son yorumdur. Düşüncelerim budur.

Daha ne siz yazın, ne de ben cevap vereyim.

Haklısın kral da ben buna haklı demedim veya destek çıkmadım o öğretmene doğuda olsaydı sıkarlardı zaten merak etme : ))))))

@Abdullah_Karakiliç Size kızmadım; yalnızca şu vaziyeti katiyen aklım almıyor. Biz lisede okurken; hocalarımızın karşısında, korkudan değil saygıdan, hazırolda dururduk. Bir aşırılık yaptığımızda, hocalarımızın bir bakışı bizi hizaya getirmeye yeterdi. Eğitim için gider, okulda eğitim görür dönerdik eve. Disiplinden ve derslerden bırakın aşkı meşki, bazen yemek yemeyi ve uyumayı dahi görecek halimiz olmazdı (şaka yapmıyorum). Çünkü bilirdik ki birkaç yıl, belki ay, belki de hafta veya gün sonra bizi bekleyen ve kaderimizi belirleyecek bir sınav var. Hocalarımız işte bize bu disiplini ve bilinci aşılayacak kadar dürüst, disiplinli ve idealistti.

Bu sayede istisnasız hepimiz tıp okuduk, mühendislik okuduk, hukuk okuduk; hepsinden önemlisi de, hayatta kendi ayakları üzerinde durabilen insanlar olduk. İçimizden ülkenin en iyi üniversitelerini bitirenler de çıktı, şimdiden adını dünya çapında duyuranlar da.

Şimdi ise buraya bakıyorum, ve anlayamıyorum. "Ben buraya nasıl düştüm?" diyorum kendi kendime. Sadece bu soru değil, bu sitede sorulan soruların (!) çoğunu aklım almıyor.

Siteye üye olalı sanırım 3. Haftamdayım, ancak yok "30 küsür yaşındaki sevgilimden hamileyim ne yapmalıyım", yok "hocam bana aşık", yok "sevgilimi ATM olarak görüyorum"... Gördüklerimi daha saymak istemiyorum.

Herkes seçiminde özgür, kim kimle ne yapıyor karışmam, karışamam da ancak görüyorum ki ortada ciddi anlamda kayıp bir nesil var, ve dahası; dejenere olmuş bir sosyokültürel yapı var.

Yarın belki benim de çocuğum bu okullarda okuyacak, bu öğretmenler girecek dersine. Evet, belki sen öğretmeninin sana aşık olmasını dert etmeyebilir, veya edebilirsin benim umurumda değil, ama o öğretmen yarın benim çocuğuma da aynısını yapacak belki. İşte o benim umurumda.

Ben bu sitedeki sorulardan bıktım. Gerçekten bıktım. O yüzden hesabımı komple kapatacağım artık.

Dediğim gibi, sitemim size değil. Yanlış anlaşılmasın lütfen. İyi günler.