Bunaliyorum napcam?

Güzelim 2.5 sene depresyondaydım, hani derler ya bu yaşta mı? Evet bu yaşta. Ve ben depresyonda olduğumu bilmiyordum sadece senin yazdıklarının aynısını yaşadım, gerçekten telefon rehberime gir en fazla 30 numara var yarısı ailedekilerin diğer yarısı da iş yerindekilerin numaraları ve 1-2 kızla görüşmüştüm onların numarası var ama zaten ilk ve son görüşmemiz olmuştu, çünkü hep yalnız kalmak istiyordum kimseye konuşmak görüşmek istemiyordum hatta WhatsAppa girsen hala cevaplanmamış chatler var. Ve ilk zamanlar okulu da bıraktım işi de bıraktım ve 4 ay boyunca 14-15 kez dışarı çıkmıştım ben buna tabi seviniyordum arada çıkıyorum diye ama düşünürsen hiç sağlıklı bir şey değil. Odamdan çıkmıyordum ya da annem çalışıyordu zorla yemek falan yapıyordum. Ve böyle böyle daha çok anlatırdım ama kim okuyacak ya, sonuca gelirsek : Ben kendimi bir gün dışarı attım, bizim evlerin orada yeşillik falan var orada yürüyüş yaptım biraz sonra eve gittim 2 gün sonra tekrar aynısını yaptım ama bu kez kitabımı biramı sigaramı falan da aldım oturdum ve çok iyi geliyor bu insana. İşte sonra tek başıma dışarı çıkmaya başladım alışveriş yaptım restorana gittim sinemaya gittim vs. Sonra kuzenimle çıkmaya başladım, bir akşam çıktık o da diğer kızları çağırmış bunlar yakın arkadaşlarmış onlarla tanıştırdı onlarla anlaştık böyle böyle şimdi kuzenim sayesinde görüşmek istesem çıkabileceğim insanlar var ama ben onlara arkadaş diyemem, yalnızlığı çok benimsedim sanırım. Mesela işten erken çıkınca eve hiç girmeyeyim diyorum boş boş dolaşıyorum dışarıda ama yeter ki eve girmeyeyim çünkü ev kara delik gibi alışıyorsun ve çıkmak çok zor ordan. Yaniiii at kendini mesela yarın dışarı git bir yerlerde yürüyüş yap ya da akşam üstü bir kafeye git otur tek başına. İlk adımlarını at sonra gerisi kendiliğinden gelir. Boş şanş balım 🌸