Neden en güzel duygularımızı hep yanlış kişilerde tüketiyoruz?

Kime göre neye göre yanlış insan mesela? Ben de bunu sorgularım kendi içimde. Ki bana göre doğru insan bir başkasına göre yanlış insan olabilir. Ancak kalp bu. Birini severken bir başkalarından icazet almıyoruz. O yüzden acısıyla da tatlısıyla da kalbimiz kimi seviyorsa bu duruma böyle bakmamamızı ve o kişinin bizde ne bıraktığı, bizim olgunlaşmamızda ne gibi katkıları olduğuna bakmalıyız derim ben.

Katılmıyorum görsele. Birilerini sevmedim hiç ama olgunlaştım. Güven konusunda da, sevgi konusunda da. Çoğunluğun yaşadığı bir olayı herkese maal edemeyiz.

Ama şu bir gerçek ki en güzel, en masum duygular yanlış insanlara, yanlış zamanlara denk geliyor. İlla aşk olmak zorunda değil. Bazen aile, bazen dost, bazen bir hayvan kurulan bir bağ.. İnsanlar yanıldıkça da öğrenebilir, duydukça da...