Kendini uzmek. Birini sevip de soylememek? Siz boyle misiniz? Boyle ise ne yapardınız?

Birincisi ben birini sevsem ve ondan adım görmesem imkanı yok açılmam. Çünkü bana karşı ne hissettiğini bilmiyorum. Onun da bir yerde bana ifade etmesi lazım. Müneccim değilim bilemem. Eğer adım görürsem yavaş yavaş artırır tepkisine bakarım. Yokuşa sürüyor ise olamaz zaten.

İkinci konuya gelicek olursak küs olsak bile ben demem ondan önce ya da barıştıktan sonra derim. Çünkü o an bana tepkisinin ne olduğunu ya da tepkisini doğru yansıtmaya bilir.

Üzülmeye de gerek yok açıkçası. Kaç tane insan var her biri ayrı dünya her biri farklı evren. İllaki bulursun nefes alacağın birini.

Seviyorum birini hem de üzmemek için söyleyemiyorum benim nolacağım belli değil 3 4 sene sabır göstermesi gerekiyor 3-4 sene sonrasının güzel olcağı da meçhul ama çok güzel doğal biri seviyorum ama söyleyemeyecek kadar da cesaretim yok zaten işleri bi yoluna katsam evlenirim onunla gönlü var biliyorum bekliyor da benden açılmam fazla naz aşık usandırır derler açılsam dürüst olsam ne der diye de düşünüyorum