Nasıl geçecek bu kurtulmanın bir yolu yokmu?

2 yıl önce babam vefat ederken bana birini vasiyet etti. Sana sahip çıkar dedi sever dedi iyi anlasirsiniz dedi. Ertesi gün vefat etti. E tabi bende bu çocuğu arayışa geçtim meğer üst katimda oturuyormuş ayni apartmandaymisiz. O kadar temiz sevdimki onu olmayacağını bile bile öyle bağlandımki 1 yıl birlikteydik sonra ayrıldık aradan tam 2 yıl geçti ama ben hâla ilk günkü gibi onun sevgisini aşkını kalbimde taşıyorum sevdası yüreğime öyle ağır geliyorki bu günlerde taşıyamaz oldum.. dün gece binada gördüm apar topar kendimi eve atıp yatağıma yattım, uyumuşum. Rüyamda ona sarıldığımı gördüm sabah kalbim titreyerek uyandim vücudum titreyerek mide bulantısı kusma e tabi kalbimdeki onun yerindeki acı. Bu süreçte annem bana insanlar buldu evlen diye arkadaşlarım buldu tanış kafan dağılsın diye ne birine bakabildim ne kimseyle konuştum. Dün gece onu binada gördüğümde bana baktığı gibi bakıyordu telefona bana sarıldığında ayağı tökezler düşerdi dün gece yine öyle oldu ama bu sefer benim için değil telefonda biriyle konuşurken. O an öyle boşluğa düştümki.. şu an dün 2 yıldaki tüm zamanlar ben onunla uyudum onun hayalleriyle onun hayalimdeki nefesiyle onsuz babamın mezarına bile gidemiyorum yüzüm yok. çünkü gidersem çok üzdü baba sahip çıkamadı sözümü tutamadım affet beni demeye yüzüm yok...