Adım atmadan önce kalbinize mi beyninize mi öncelik veriyorsunuz?

1 kere aşık mı oluyoruz bilemem ama şunu biliyorum intihar a kalkışacak kadar çok sevmiştim. Ona sözler şiirler yazıyordum. Ve basit değildi yazdıklarım. O kadar çok sevmiştim. Hala kaçta kalktığını kahvaltı yapmadığını otobüse geç kalıp pastahaneden simit alıp iş yerine varmadan yemediğini çok şeyi hatırlarım. Her sabah güzel söz yazarak mesaj atardım. Sıkmadan bunaltmadan hem dinlerdim hem sorardım. Çok fazla ilgi gösterdim. Bak kısa bahsedeyim. Kız arkadaşları ondan ayrıl bana gel derdi. Bende kız arkadaşıma onlar tekin değil içiyorlar uzak dur dedim. Durmadı tartıştık kızlar buna içirdi başkasıyla yatırdı. Sonrası unutmam çok zor oldu

O durum bende şöyle artık sevemiyorum. Hani o eski duygu yok. Sanki kalp çektiği o acıyı hatırlıyor ve yüzüne bile bakmıyor gelen kişinin. Çünkü o zamanlar inanın nasıl zaman geçiyor saatlerce sohbet ediliyor rüya gibi kalp gözler mesajı bekliyor o heyecan bitmiyordu. Aşkında ben şöyle yorumluyorum bu durumu. Olgun insan neyi nasıl yapmalı bilen ciddi olan sorumluluk bilen ve alabilen kişidir diyim kısaca. Sanırım kalbimiz de olgunlaştı. Artık çocuklaşamıyor. Sanki korkuyoruz artık. Sevmekten korkuyoruz. Çünkü ne kadar sevmem desem de sevince istemsizce bağlanıyorum. Bu yüzden kızlarla konuşmuyorum bile pek. Olası bir Akıl ve kalp uyumu tekrar o uçuruma sürükleyebilir diye korkuyorum

Ben Rabbimi daima kalbimde yaşatırım. Ben daima Rabbime duâ ederim. Ayda bir mezarlığın oraya giderim. Nereye gideceğimi , bu hayattaki yerimi , nefs ile olan savaşı , hepsini bilirim. Ben Rabbimin huzuruna ona laik bir kul olmak için çabalıyorum. Tabiki hatalarımız oluyor insanız. Ama inan belki ismimden kaynaklı çok değişik rüyalar ve hayat yaşadım. Ben malı mülkü parayı önemsemeyen birisiyim. Benim için zenginlik insan kazanmaktır. Oysa insanlar para için mal mülk için tartışıyor kalp kırıyor ve günden güne kibirleniyorlar. Bu kıyamet alameti derler. Ama inanın insan sevmek sevilmek değer görmek göstermek istiyor. Ama bu sadâkatla dürüstlükle edep ve ahlakla olsun istiyor. Şimdiki ilişkiler arz-talep ilişkisi. Oysa sırf onu o olduğu için sevmek başka duygu. Ve gerçek sevgi

Uyurken ölürmüş insan. Her güneşin doğduğu sabaha aslında şükür ederek başlamak gerekmez mi? Eğer ki Rabbin alan da verende ise biz kazanıyorsak eğer vermemiz gerekmez mi. Bir abim şöyle derdi ; insan duâ eder , rızık için. Allah fazlasını verir , insan da versin diye. Ben küçükken babamdan harçlık aldığım da kötü hissederdim. Para kazandım anneme ablama verir oldum huzur doldum. Ben bu hayattaki öğrendiğim tekşey kendini bir şey sanma , malına mülküne güvenme Allah ne isterse o olur. Bu yüzden Rabbine sığın. Ben mezarlığa giderim , bu hayatın fani olduğunu unutmamak için. Zekat veririm , verenin Allah olduğu için. Ve şükrederim benim halimden daha zor durumda olanları unutmamak için 🤲🤲