Sevgilimin yanında ailevi meselemi anlatıp ağladım, çok utanıyorum. Ne düşünmüştür?

Nasıl neler yapıyorum

Haklısın ne zaman zayıf olduğumu göstersem insanlar ordan yaraladı

Bu düzen beni çok yoruyor bunların farkına varmak için duyduğum sözler yaşadığım tecrübeler daha çok yaraladı yaramın derin olması kabuğumu daha kalın kıldı yaşadığım hayat bana biçilmiş bir elbiseyse ben onu en layığıyla taşımaya çalışıyorum ama dün tekrar o ölüm anını yaşadım babası tarafından sevilen küçük bir kızdım sevdiğim kişiyi kaybetmeyi o zamanlar bile hep içimde yaşadım ağladığımı hatırlamıyorum sadece kapı gıcırdayınca babam gelecek sanardım onu da zamanla öğrendim (öğrenilmiş çaresizlik) bunların çoğunu yaşadım aştım burası anonim diye rahat konuşuyorum erkek arkadaşıma da güçlü görünmek isterdim ama dün böyle bir olay oldu bilmiyorum şu an ne hissediyor belki de beni bırakmak istiyordur herkes kaldıramaz böyle derin yaşayan insanları bu yanımı gösterdim ona çünkü..

Bir Aydır görüşemiyorduk dün de sevgililer gününü kutlayamamıştık bende hediye mi verdim her şey yolunda gidiyordu ama bu öğrendiğim haber beni gerçekten çok üzdü çocukken yaşadığım şeyler tekrar nüksetti hiçbir şey yokken gözlerim dolu dolu oldu bende birden konuya girdim bugün ne öğrendim biliyor musun diye ağlamaya başladım kendimi acındırmış gibi hissettim daha sonrasında çok kötü ağladım çünkü ilk defa böyle oldu şu an da utandım kendimden senin kız arkadaşın her şey güzelken böyle bi konu için ağlasa komik olur muydu

Görüşün için teşekkür ederim 🙏

Gerçekten mi neden böyle düşündün peki