Umudunuzun tükendiği o an ne yaparsınız?

Sanki arada bir ışık görüyorsun bir an. Bir umut gibi. Daha sonra gerçek insana tokat gibi cevap veriyor.

Haklısındır belki de. O kadar anımız , Yağmur altında onu evine bıraktığım günler. Sabahlara kadar ettiğimiz sohbetler, Yaptığımız uzun yol gezileri. Ve daha neler. O kadar çok özledim ki kelimeler kifayetsiz.

En mantıklısı, özellikle de elinden geleni yaptığın halde olmadıysa.

Çekilme.

Olanları seyretmek de iyidir bazen.

o noktadayım şu an. :(